OI OMOΡΦΕΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΙΣ, ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ... της Σοφίας Βούλτεψη

Και για όσους δεν κατάλαβαν, από την πολλή συναίνεση δεν ανοίγουν τα πανεπιστήμια! Η θριαμβολογία για την συναινετική υπερψήφιση του νόμου για την παιδεία – ο οποίος είχε ξαναψηφιστεί επί Νέας Δημοκρατίας και ουδέποτε εφαρμόστηκε – ανήκει κιόλας στο παρελθόν, κείτεται ποδοπατημένη από τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις στα ανά την Ελλάδα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αποτελεί την απτή απόδειξη της απόστασης που χωρίζει την πολιτική θεωρία από την πραγματική ζωή. Και κυρίως, αποτελεί την απόδειξη του πολιτικού επαρχιωτισμού που ταλανίζει την Ελλάδα και κάνει μεγαλοπρεπή προβολή του εαυτού του μέσα από κούφια λόγια και επικοινωνιακές στρατηγικές. Η προπαγάνδα εξυπηρετεί και εξυπηρετείται, τροφοδοτεί και

ΔΑΠ – ΝΔΦΚ OIKONOMIKOY: Τα Λαμόγια της Βουλής Διαλύουν το Πανεπιστήμιο…

Ακολουθεί μία πραγματικά σκληρή ανακοίνωση της ΔΑΠ – Οικονομικού με τίτλο «Τα Λαμόγια της Βουλής Διαλύουν το Πανεπιστήμιο…». Εμείς θα σταθούμε στην τελευταία παράγραφο που ευθέως προειδοποιούν τους βουλευτές τους (και ποιους άλλους;) με αποκαλύψεις που θα σπάσουν κόκαλα. Αναφέρουν: Και να ξέρουν ότι αν υποψιαστούμε κάτι τέτοιο, τότε δεν θα δυσκολευτούμε να θυμίσουμε σε όλους τους φοιτητές αλλά και στην υπόλοιπη, αντιδρούσα πανεπιστημιακή κοινότητα το παρόν και, κυρίως, το παρελθόν κάποιων εξ αυτών… Ονόματα μπλεγμένα σε σκάνδαλα, δημόσιες θέσεις με παχυλούς μισθούς, αδερφικές σχέσεις με γνωστούς μιζαδόρους της Βουλής και διάφορες άλλες «σκοτεινές» δραστηριότητες. Και τότε, καλά ξεμπερδέματα… Όπως αντιλαμβάνεστε έχει να γίνει χαμός και το «απόστημα» που θα σπάσει δεν

Σκέψεις με αφορμή την στάση της ΝΔ στο νομοσχέδιο για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση...του Κ.Μίχου

Η υπερψήφιση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας προκάλεσε στο εσωτερικό της μια απροσδόκητη ένταση, η οποία μάλιστα δεν προέρχεται από "εσωκομματικά ύποπτες" πηγές, αλλά προέρχεται κατά κύριο λόγο από φίλιες -μέχρι τώρα- προς την ηγεσία του κόμματος πολιτικές δυνάμεις.
Το παράδοξο, κατ' αρχήν, είναι ότι το νομοσχέδιο υλοποιεί στην τελική του μορφή πάγιες φιλελεύθερες θέσεις, τις οποίες και η ιστορική Νέα Δημοκρατία παραδοσιακά στήριζε, αλλά και ειδικά η ΔΑΠ και η ΟΝΝΕΔ όχι μόνο έχουν με συνέπεια υπηρετήσει επί χρόνια, αλλά στην ουσία έχουν εισαγάγει στην πολιτική ατζέντα, με σημαντικότερη την κατάργηση του λεγομένου πανεπιστημιακού ασύλου.
Ειδικά σε σχέση με την ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ το πρόβλημα είναι διττό:

Έθαψαν το δημόσιο Πανεπιστήμιο ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ!

Με υποθηκευμένη στα όρια της αντισυνταγματικότητας την εφαρμογή του, ο νόμος που σηματοδοτεί το «τέλος εποχής» για τη φυσιογνωμία του δημόσιου ΑΕΙ -καθώς καθιερώνει μοντέλο διοίκησης που δραστηριοποιεί τον ιδιωτικό τομέα στη λειτουργία του, καταργεί πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο και αποκλείει τους φοιτητές από την εκλογή των διοικήσεων των Ιδρυμάτων- πέρασε χθες στη Βουλή με διευρυμένη πλειοψηφία (ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. - ΛΑΟΣ - ΔΗ.ΣΥ.), για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά.

Εκπαιδευτική «αστυφιλία» και «οικονομικίστικη» παιδεία!

Στο μνημονιακό πνεύμα των καιρών μας, η κυβέρνηση αποφάσισε με συνοπτικές διαδικασίες την κατάργηση πάνω από χιλίων σχολείων με πρόσχημα την βελτίωση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Βέβαια δεν χρειάστηκαν παρά λίγες ημέρες για να αποδειχτεί ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είτε, κυρίως στα αστικά κέντρα, οι συγχωνεύσεις οδηγούν σε κορεσμό και δυσλειτουργίες λόγω αύξησης του όγκου των μαθητών ανά σχολείο, είτε στην ιδιότυπη εκπαιδευτική «αστυφιλία» ερημώνοντας περαιτέρω τα χωριά,

Νέοι και εργασία, του φιλολόγου Σαράντου Καργάκου.

Ακούω, ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια, είναι η ...εργασία. Ο νέος δεν φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νέο-σουσουδίστικο σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας, επιδόθηκαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία, μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε και διαμόρφωσε μία νέα γενιά «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή, που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, πέρα από τη μούντζα, κλπ., για καμία εργασία, από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή τάχα, είναι ταπεινωτικές.

Κι’ έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί, ότι στην Ελλάδα υπήρχε πολλή δουλειά, αλλά όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά, τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας, έχουν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «white color worker». Έτσι σήμερα, το

Στις ρίζες της χρεοκοπίας, του Σταθη Ν. Καλυβα*

Οταν σπούδαζα στην Αμερική, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι περισσότεροι 'Eλληνες φοιτητές που συναντούσα είχαν αποφοιτήσει από «πρότυπα» δημόσια σχολεία που επέλεγαν τους μαθητές τους με εξετάσεις και ήταν στελεχωμένα με εκπαιδευτικούς που συνδύαζαν υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα και ερευνητική διάθεση. Ορισμένα, μάλιστα, είχαν ιδρυθεί από κληροδοτήματα και δωρεές ιδιωτών και είχαν ιδιαίτερη παράδοση. Τα πιο γνωστά ήταν το Βαρβάκειο, η Ευαγγελική, η Ιωνίδειος και το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι απόφοιτοι που είχα γνωρίσει τότε ήταν παιδιά με (υπερβολική ίσως) σοβαρότητα, ιδιαίτερη προσήλωση στις σπουδές τους και μεγάλος πάθος για μάθηση. Οι περισσότεροι κατάφεραν να διακριθούν και είναι σήμερα ιδιαίτερα επιτυχημένοι στο πεδίο που επέλεξαν να υπηρετήσουν. Η επιτυχία τους σχετίζεται άμεσα με την παιδεία τους.

Χώρα σε παρακμή, του Αγγελου Σταγκου.

Στους θολούς καιρούς που ζούμε, η οικονομική κρίση της χώρας είναι το μεγάλο πρόβλημα, αλλά όχι και το μοναδικό. Εντάσσεται μάλλον, παρά αποτελεί τη βασική αιτία, σε σειρά φαινομένων που χαρακτηρίζουν την ελληνική κοινωνία και όλα μαζί συνιστούν μια κατάσταση που γίνεται αντιληπτή ως «παρακμή». Η Ελλάδα ακολουθεί πορεία παρακμής αρκετά χρόνια τώρα και η οικονομική κρίση λειτούργησε ως καταλύτης για να αποκαλυφθεί η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα που κρυβόταν για πολύ καιρό κάτω από τα φτιασίδια της επίπλαστης ευημερίας, γνωστής και ως «φούσκας».
Η πραγματικότητα λοιπόν έλεγε ότι η χώρα και η κοινωνία της είχαν αλλοτριωθεί σε πολύ μεγάλο

Πέρα από τα νούμερα... του Πασχου Μανδραβελη

Σε μια από τις τελευταίες του προφητείες, ο κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης απεφάνθη, με ύφος τουλάχιστον Νουριέλ Ρουμπινί, ότι «τα νούμερα δεν βγαίνουν. Με 150% του ΑΕΠ χρέος δεν θα ξεχρεώσουμε ποτέ», υποστήριξε στη διάρκεια της διάλεξης που έδωσε στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ. Το πρώτο ερώτημα που δεν ετέθη είναι: «Σάμπως με 120% του ΑΕΠ χρέος θα ξεχρεώναμε ποτέ;» Αυτού του τύπου οι προφητείες, που κυκλοφορούν χύδην σε διάφορα μπλογκ -και ούτε καν στα καλύτερα- είναι η συνέχεια της εθνικής κινδυνολογίας με άλλα μέσα. Στην πραγματική ζωή, δηλαδή στον ρευστό κόσμο των αγορών και της πολιτικής, υπάρχουν συμφωνίες, επιμηκύνσεις και άλλες πρακτικές, με τις οποίες επιβιώναμε μέχρι σήμερα παρά το δυσβάσταχτο χρέος. Η χρεοκοπία οποιασδήποτε χώρας

Για ποια μεταρρύθμιση μιλάμε; του Κυριακου Mητσοτακη*

Παρόλο που η πολιτική ατζέντα μονοπωλείται από τη συζήτηση για το Μνημόνιο και τις εκλογές, ένας άλλος διάλογος, που μάλλον έχει περάσει στα ψιλά, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αυτός για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αν δεν με απατά η μνήμη μου είναι ο τρίτος που διεξάγεται μέσα σε 4,5 χρόνια και μένει να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει. Πάντως δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος ότι θα οδηγήσει κάπου, ειδικά αν μετρήσω τις μέρες που τα σχολεία λειτουργούν κανονικά στη χώρα μας. Στο διάστημα των 20 ημερών από τις 27 Οκτωβρίου έως τις 15 Νοεμβρίου, τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά μόλις τις 7 από τις 13 εργάσιμες μέρες.
Οι λόγοι που τα σχολεία θα είναι ανοιχτά τις μισές μέρες από αυτές που θα έπρεπε κανονικά να

Ας πρόσεχε!

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ -όπως εκφράζεται από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις- επέτρεψε για πολλά χρόνια την ανεξέλεγκτη λειτουργία ιδιωτικών κολεγίων.

Σε κάθε γωνιά της χώρας φύτρωναν επιχειρήσεις που παρείχαν αρκετά συχνά αμφιβόλου ποιότητος εκπαίδευση για τα παιδιά εκείνα που δεν είχαν καταφέρει να εισαχθούν σε κάποιο δημόσιο ανώτερο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Η λειτουργία τους σε μεγάλο βαθμό ήταν ανεξέλεγκτη από το καθ' ύλην αρμόδιο υπουργείο Παιδείας. Είναι χαρακτηριστικό πως η λειτουργία των επιχειρήσεων αυτών υπαγόταν στο υπουργείο Ανάπτυξης και όχι Παιδείας.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ των κολεγίων αυξανόταν με μεγάλους ρυθμούς, με παράλληλη αύξηση βέβαια και των παιδιών εκείνων που φοιτούσαν εκεί. Κάποια από αυτά τα κολέγια μάλιστα δημιουργούσαν πραγματικές ή εικονικές συνεργασίες με πανεπιστήμια του εξωτερικού και προχωρούσαν έτσι στην πλάγια παραβίαση της διάταξης του άρθρου 16 του Συντάγματος, που προβλέπει αυστηρά ότι η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και όχι από ιδιώτες.

ΕΠΕΙΤΑ από πολλά χρόνια λειτουργίας, με αμφίβολη την εκπαιδευτική ύλη που παρείχαν αρκετά από αυτά, η ίδια πολιτεία αποφάσισε να βάλει επιτέλους κάποιους κανόνες στη λειτουργία τους. Η προηγούμενη κυβέρνηση και εν συνεχεία η σημερινή έδωσαν άδεια λειτουργίας στα περισσότερα από τα κολέγια αυτά, αλλά όχι σε όλα. Κάποια είχαν εξόφθαλμα προβλήματα που αφορούσαν είτε την ελλιπή σύμβασή τους με τα πανεπιστήμια του εξωτερικού είτε την αδυναμία καταβολής εγγυητικών επιστολών κ.ο.κ. Πρόκειται για δέκα κολέγια που δεν πληρούσαν τους απαιτούμενους από τον νόμο όρους και δεν πήραν τις σχετικές άδειες λειτουργίας. Παρεπόμενο ήταν αρκετά παιδιά να μείνουν μετέωρα. Αν και είχαν καταβάλει σημαντικά χρηματικά ποσά για σπουδές σε ιδρύματα, τα οποία η πολιτεία είχε επιτρέψει να λειτουργούν, βρέθηκαν στον δρόμο χωρίς την ελάχιστη προοπτική.

ΤΟ ΘΕΜΑ αφορά λίγα παιδιά, αλλά δεν παύει να είναι μεγάλο. Πώς απάντησε η σημερινή υπουργός Παιδείας όταν τέθηκε το ζήτημα χθες; «Ας πρόσεχαν»! Ας πρόσεχαν τα παιδιά δηλαδή, που όχι με δική τους ευθύνη βρέθηκαν εξαπατημένα από την ίδια την πολιτεία. Γιατί αυτή -και ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις, το χρώμα τους και τον εκάστοτε υπουργό Παιδείας- η πολιτεία είναι που μετέτρεψε αυτά τα παιδιά σε ομήρους.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ-σχόλιο της υπουργού ήταν τουλάχιστον άστοχη. Κρύβει μια απαξίωση για παιδιά τα οποία έπεσαν θύματα του ίδιου του κράτους που η υπουργός εκπροσωπεί. Οφείλει να γνωρίζει πως το κράτος αυτό έχει συνέχεια και μικρή σημασία έχει αν οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται. Οφείλει επίσης να γνωρίζει πως και επί των ημερών του δικού της κόμματος, επί της προηγούμενης διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δηλαδή, λειτουργούσε ανεξέλεγκτο το συγκεκριμένο σύστημα. Τέλος, αυτό που οπωσδήποτε οφείλει η υπουργός είναι μια μεγάλη συγγνώμη στα παιδιά αυτά, τα οποία τουλάχιστον αδίκησε με την παροιμιώδη φράση της.

(ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ)

Θυσιάζοντας το μέλλον...

Πριν από ένα χρόνο το ΠΑΣΟΚ δεσμευόταν ότι ως κυβέρνηση θα προχωρούσε στη σταδιακή αύξηση των κονδυλίων για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, χορηγώντας μάλιστα από το 2010 μπόνους 1 δισ. για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Σήμερα, λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη της νέας μαθητικής χρονιάς, η κατάσταση στα δημόσια σχολεία δεν θυμίζει σε τίποτε τις προεκλογικές κορώνες του ΠΑΣΟΚ. Η παιδεία μπήκε στην προκρούστεια κλίνη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με μεγάλα θύματα γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Οι ελλείψεις σε δασκάλους και καθηγητές είναι πρωτοφανείς μετά το κύμα φυγής των εκπαιδευτικών που έσπευσαν να συνταξιοδοτηθούν πριν την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού. Οι συνδικαλιστές εκτιμούν ότι τα κενά καθηγητών φέτος θα είναι πάνω από 12.000 και μάλιστα σε κρίσιμες ειδικότητες όπως είναι οι φιλόλογοι, οι μαθηματικοί κιαι οι φυσικοί-χημικοί. Οι μαθητές θα στοιβαχθούν σε πολυμελείς τάξεις ενώ προκαλεί θυμηδία η εντολή του υπουργείου προς τους διευθυντές των σχολείων για προληπτική αντιμετώπιση του φαινομένου των καταλήψεων.

Και όμως, ακόμη και σε αυτή την δραματική για τη χώρα οικονομική συγκυρία, η παιδεία δεν είναι ένα πρόσθετο δημοσιονομικό πρόβλημα αλλά η λύση.

Εάν η κυβέρνηση δεν υπάκουε με ευλάβεια στις επιταγές της τρόικας και είχε ολοκληρωμένο σχέδιο για την αναγέννηση της παιδείας θα μπορούσε να αντιτάξει στους αξιωματούχους του ΔΝΤ ότι οι δαπάνες για την εκπαίδευση είναι η ασφαλέστερη επένδυση της χώρας για έξοδο από την κρίση.

Όμως βυθισμένη στον κόσμο των μνημονίων, βλέπει μπροστά της μόνο αριθμούς αχρηστεύοντας το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτει για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

(πηγη: Ελεύθερος Τύπος)

Ψαλίδι στις δαπάνες Άμυνας,Υγείας και Παιδείας...

(ΠΗΓΗ ΤΑ ΝΕΑ)
Το υπουργείο Οικονομικών κάνει στενό μαρκάρισμα στα επιμέρους υπουργεία για να περικόψουν δραστικά τις δαπάνες τους. Πίσω από την κατά 41,8% μείωση του ελλείμματος του πρώτου τετραμήνου του 2010, που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών την Τρίτη στις Βρυξέλλες κρύβεται, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές του υπουργείου, μια συμμόρφωση στις επιταγές της λιτότητας των περισσοτέρων υπουργείων, όχι όμως όλων.
Οπως αναφέρεται, το υπουργείο που επιδεικνύει το ασθενέστερο πνεύμα οικονομίας είναι το Εθνικής Αμυνας, ενώ πίσω φαίνεται πως έχουν μείνει και τα υπουργεία Παιδείας και Υγείας.
Εκεί όμως που τα έχει βρει κυριολεκτικά σκούρα το υπουργείο Οικονομικών είναι στο μέτωπο με τη λεγόμενη γενική κυβέρνηση, δηλαδή τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Σε όλους αυτούς τους οργανισμούς, όπου απασχολείται προσωπικό όσο το μισό Δημόσιο, περίπου 220.000 εργαζόμενοι, τα οικονομικά στοιχεία είναι από ανεπαρκή έως είναι ανύπαρκτα, παρά τις διαβεβαιώσεις της προηγούμενης κυβέρνησης- με την επικύρωση της Εurostat!- ότι είχε μπει τάξη στην καταγραφή τους (σ.σ.: πρόκειται για τη λεγόμενη άσπρη τρύπα). Ο «Καλλικράτης» κάνει τα πράγματα δυσκολότερα, τουλάχιστον σ΄ αυτή τη μεταβατική φάση.
Ωστόσο, με βάση το μνημόνιο, το υπουργείο Οικονομικών είναι υποχρεωμένο να δημοσιεύει κάθε μήνα, αρχίζοντας από τον Ιούνιο, στοιχεία «σε ταμειακή βάση για τα έσοδα, τις δαπάνες, τη χρηματοδότηση και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους».
Επιπλέον βάζει στόχο να μειωθούν οι σχετικές δαπάνες κατά 1,5 δισ. ευρώ από το 2011 έως το 2013, αρχίζοντας με 500 εκατ. ευρώ τουλάχιστον το 2011. Ενα βήμα πριν σηκώσει τα χέρια ψηλά, το υπουργείο Οικονομικών στηρίζει τις τελευταίες ελπίδες του στην τεχνική βοήθεια των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ που έρχονται τον Ιούνιο και διαθέτουν τη σχετική τεχνογνωσία, λόγω της εμπειρίας τους σε χώρες της Λατινικής Αμερικής!
Στα νοσοκομεία. Σε ότι αφορά τα νοσοκομεία, το υπουργείο Οικονομικών ευελπιστεί πως τη λύση θα δώσουν οι «μεγάλοι 5» ελεγκτικοί οίκοι που έχουν ήδη εγκατασταθεί στο «Αττικό», το «Γενικό Κρατικό» και τον «Ευαγγελισμό» και θα παραδώσουν το πόρισμά τους σχετικά με το τι γίνεται και πώς πρέπει να οργανωθούν προμήθειες, αποθήκες, διπλογραφικά συστήματα κ.λπ. σε 2 μήνες.
Ο πόλεμος θα συνεχισθεί το επόμενο διάστημα, καθώς το υπουργείο Οικονομικών θα καταθέσει νομοσχέδιο που θα προβλέπει, μεταξύ άλλων, κόψιμο επιχορηγήσεων σε φορείς του Δημοσίου και θα ορίζει έναν υπόλογο σε κάθε φορέα και υπουργείο για κάθε ανάληψη οικονομικής υποχρέωσης. Σε περίπτωση παράβασης των κανόνων, το εν λόγω στέλεχος θα υφίσταται πειθαρχικές, ίσως και ποινικές κυρώσεις.