Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΣΕΙΣΜΟΓΕΝΗ ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ...της Σ.Βούλτεψη.

Αν δε πρόκειται για αρρωστημένη διαστροφή, τότε πρόκειται για την απόλυτη επικράτηση της προπαγάνδας. Τρεις μέρες τώρα έχουν επιστρέψει στο προσκήνιο οι σεισμολόγοι, οι ηφαιστειολόγοι, οι πυρηνικοί φυσικοί και αναλύουν τα πάντα γύρω από τον...
καταστροφικό σεισμό στην Ιαπωνία – μια εξαιρετικά σεισμογενή χώρα – τα τσουνάμια, τις πλάκες που συναντιούνται, εξηγούν με κάθε λεπτομέρεια πώς λειτουργεί ένας πυρηνικός σταθμός, πώς είναι φτιαγμένος ένας αντιδραστήρας, αν και πόσο και ποιες περιοχές του πλανήτη κινδυνεύουν από την έκλυση της ραδιενέργειας, αν θα φτάσει ως την Ελλάδα ο σεισμός, το τσουνάμι, το πυρηνικό νέφος.

Όλα όσα συμβαίνουν δηλαδή μετά από κάθε σεισμό – με μοναδική διαφορά ότι αυτή τη φορά οι ειδικοί δεν τσακώνονται μεταξύ τους, καθώς δεν έχουν να μοιράσουν κονδύλια.Λέξη δεν ακούσαμε για την σεισμογενή και πυρηνική Τουρκία. Λέξη για το γεγονός ότι η Βουλγαρία έκλεισε το Κοζλοντούι και ανοίγει το Μπέλενε.

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

ΤΙ ΕΚΡΥΒΕ Ο JEFFREY ΠΙΣΩ TOY???


Δεν λέμε, πολύ ωραίο και eccentric το μονόχρωμο μπλε ύφασμα background που βάλανε πίσω απο τον Γιωργάκη και καλύπτει τον πίνακα που υπάρχει εκεί.

Που πήγε όμως ο -μικρότερος σε διαστάσεις- πίνακας «H Eλλάς ευγνωμονούσα» (1858) του Θεόδωρου Bρυζάκη (1819-1878) που μέχρι πρόσφατα υπήρχε στο ίδιο σημείο;

Tι κρύβει λοιπόν το απέραντο γαλάζιο ύφασμα: 
(πηγή: atithasos.blogspot.com)

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Quo vadis? του Γ.Τριάντη



Οταν επιστρέφεις από το αρχιπέλαγος της προσωρινής αμεριμνησίας, η ξέπνοη πόλη θυμίζει πολυκατάστημα απελπισίας.

Το ίδιο και η χώρα με το συνοφρυωμένο πρόσωπό της. Εις μάτην ψάχνεις για καμιά περαστική χαρμόσυνη είδηση. Ενα κύμα δυσμενών εξελίξεων θολώνει το παρμπρίζ της καθημερινότητας και τη διάθεση: ύφεση που βγάζει τη γλώσσα στις προβλέψεις, σκονισμένα κλειστά μαγαζιά που φαλήρισαν, αλμυρή ακρίβεια και διαρκείς απειλές για νέα, εξοντωτικά μέτρα -ένα «εκμηδενιστικό λέιζερ», που πλήττει καίρια την ψυχολογία και τις λιγοστές ελπίδες της πλειονότητος για αξιοπρεπή διαβίωση... Η βοή «των πλησιαζόντων γεγονότων» -επιδείνωση και αναταραχή- δεν είναι πια μυστική. Καμιά έκπληξη από το επίφοβο, σαφούς προσανατολισμού, «παιχνίδι» του Γ. Παπανδρέου με το Ισραήλ: πίσω από τις μαστοριές της προπαγάνδας και τα άσαρκα «ρήματα καυχήσεως» διακρίνεται καθημερινά το αποτύπωμα που αφήνει πίσω της η συμπεριφορά του «δεδομένου». Η «Αυγή» μιλάει χωρίς περιστροφές για american delivery... Ο ξαφνικός έρωτας με το Ισραήλ -και δη λίγο καιρό μετά την γκανγκστερική επιδρομή εναντίον του στολίσκου και την υφήλια οργή- προδίδει αγχώδη, ευεξήγητη βιασύνη. Χέρι βοηθείας και βακτηρία στο απομονωμένο Ισραήλ το ελληνικό «άνοιγμα», εξυπηρετεί τα μάλα την επιθετική εγρήγορση εναντίον του Ιράν... Οσοι μιλούν για ρεαλιστική επιλογή και ευφάνταστη διπλωματική κίνηση -με δεδομένη την ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ -παραβλέπουν ένα κρίσιμο στοιχείο: τη σημερινή δυναμική της Τουρκίας, προϊόν της γεωστρατηγικής θέσης της, που της επιτρέπει να αυτονομείται προσεκτικά ή και άγαρμπα, αλλά να υπολογίζεται σταθερά από τις ΗΠΑ -επομένως και από το Ισραήλ- ως προνομιακός εταίρος και σύμμαχος. Οπερ σημαίνει ότι η σημερινή ένταση στις σχέσεις τους δύναται λίαν συντόμως να εκλείψει, με ό,τι αυτό θα σημάνει για τα «λιμά χαρτιά» της Ελλάδος στο σύνθετο και κινδυνώδες αυτό παιχνίδι

Ο "έρωτας" Παπανδρέου - Νετανιάχου,του Γ.Δελαστίκ


Η αμοιβαία πολιτική έλξη που αισθάνονται οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ δείχνει να είναι ακατανίκητη, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο.
Πρώτη επίσημη επίσκεψη Ελληνα πρωθυπουργού στο Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του από την Ελλάδα και πρώτη επίσκεψη Ισραηλινού πρωθυπουργού στη χώρα μας μέσα σε μόλις έναν μήνα (!) συνιστούν πρωτοφανές γεγονός. Είναι προφανές ότι σηματοδοτεί αλλαγή στρατηγικής εκ μέρους της Αθήνας το ότι σε έναν μήνα έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε... εξήντα και πλέον ολόκληρα χρόνια!

Πέρα από τις υποκριτικές ωραιοποιήσεις, η ουσία είναι πως η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε ότι τη συμφέρει να εγκαταλείψει τους Παλαιστινίους και τους Αραβες και να εναγκαλιστεί πολιτικά τους Ισραηλινούς.

Εμβρόντητος είδε χθες ο κάθε ενημερωμένος παρατηρητής τον Γιώργο Παπανδρέου να υιοθετεί πλήρως τη γραμμή του Νετανιάχου και των Ισραηλινών κατακτητών στο Παλαιστινιακό: ενώ ακόμη και οι Αμερικανοί απαιτούν από τον Νετανιάχου να παγώσει τουλάχιστον προσωρινά η επέκταση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών στην Παλαιστίνη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο άκρως ενδοτικός πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς στο να προσέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών και της συνθηκολόγησης, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ανέφερε ούτε λέξη γι' αυτό! Ούτε λέξη για τους εποικισμούς και την αρπαγή της γης των Παλαιστινίων!

Αυτή η παρά φύση πλήρης εναρμόνιση του Γ. Παπανδρέου, προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με τον ακροδεξιό Μπέντζαμιν Νετανιάχου προκαλεί σοβαρές ανησυχίες, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των συνθηκών στο πλαίσιο των οποίων συντελείται.

Δεν είναι μυστικό ότι το Ισραήλ έχει "λυσσάξει" να πείσει τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Ακόμη και χθες, όπως έγραψε η γερμανική έκδοση των "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" σε σχετικό άρθρο της, "ένας υψηλόβαθμος Ισραηλινός στρατιωτικός εκπρόσωπος είπε ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να δείξει την ετοιμότητά της για μια αεροπορική επίθεση, αν η Τεχεράνη δεν υποκύψει στην ατομική διαμάχη".

Είναι τέτοιο το κλίμα που ένα ακραίο "γεράκι" των νεοσυντηρητικών της κυβέρνησης Μπους, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Τζον Μπόλτον, εξέχων ακροδεξιός, δήλωσε στον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό Φοξ Μπίζνες Νέτγουορκ ότι "αν το Ισραήλ επιχειρήσει επίθεση κατά του ιρανικού πυρηνικού σταθμού στο Μπουσέρ, πρέπει να το κάνει μέσα στις οκτώ επόμενες μέρες!". Ο Μπόλτον δεν έχει πλέον καμία υπεύθυνη θέση στην αμερικανική κυβέρνηση, αλλά οι έξαλλες δηλώσεις του αντανακλούν την υστερική προσπάθεια εξαπόλυσης επίθεσης κατά του Ιράν, που καλλιεργούν οι φιλοϊσραηλινοί ακροδεξιοί Αμερικανοί.

Οι ανησυχίες επιτείνονται από την πολύ παράξενη βιασύνη του Γ. Παπανδρέου να μεταβεί στο Ισραήλ την ώρα που είχε ξεσηκωθεί παγκόσμια κατακραυγή εναντίον του Νετανιάχου, κατ' εντολήν του οποίου οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ εννέα άοπλους Τούρκους ειρηνιστές που συμμετείχαν στον στολίσκο μεταφοράς φαρμάκων και τροφίμων στην αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Λωρίδα της Γάζας.

Ποιος ήταν, άραγε, ο λόγος που ώθησε τον Γ. Παπανδρέου να πάει στο Ισραήλ την ώρα που οι Ισραηλινοί είχαν απαγάγει σε διεθνή ύδατα, δεκάδες και δεκάδες μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ, περίπου σαράντα Ελληνες πολίτες που συμμετείχαν στην ίδια ανθρωπιστική αποστολή; Τι είναι αυτό που παρακίνησε τον Γ. Παπανδρέου να μας κουβαλήσει στην Αθήνα τον... απαγωγέα (!) των Ελλήνων πολιτών, τον Νετανιάχου;

Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις του Γ. Παπανδρέου δείχνουν να εντάσσονται σε κάποιο πολύ σοβαρότερο και επείγον πολιτικό σχέδιο, το οποίο αγνοούμε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το υποτιθέμενο σχέδιο δεν έχει σε καμία περίπτωση ως κίνητρο την απλή βελτίωση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων ή τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της χώρας μας.

Στερούνται πολιτικής σοβαρότητας οι ισχυρισμοί κυβερνητικών, πατριωτικών αλλά και ακροδεξιών κύκλων ότι δήθεν ο πολιτικός εναγκαλισμός του Γ. Παπανδρέου με τον Μπ. Νετανιάχου θα... "τσακίσει" την Τουρκία και θα την υποχρεώσει σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στο Κυπριακό!

Εν πρώτοις είναι διασκεδαστικό να ακούει κανείς αυτή την άποψη από άτομα που ήταν... υπέρ του σχεδίου Ανάν και που γενικά υποστηρίζουν άκρως ενδοτικές θέσεις στα Ελληνοτουρκικά.

Επιπλέον, προφανώς υποκρίνονται ότι αγνοούν πως το Ισραήλ είναι αυτό που έχει απεγνωσμένα ανάγκη την Τουρκία και γι' αυτό ο Νετανιάχου θα προστρέξει γονατιστός προς τον Ερντογάν, αν ο τελευταίος του κάνει νεύμα προσέγγισης!

Πολιτική λεπτών ισορροπιών, του Σταυρου Λυγερου


Η επίσκεψη Νετανιάχου στην Ελλάδα (ανταπόδοση σε χρόνο ρεκόρ της επίσκεψης Παπανδρέου στο Ισραήλ) έχει τροφοδοτήσει φήμες για ριζική αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Για πολλά χρόνια, η Ελλάδα ήταν θερμός υποστηρικτής του παλαιστινιακού κινήματος και διατηρούσε στενές σχέσεις με τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής. Αντιθέτως, το μετακεμαλικό καθεστώς της Τουρκίας είχε συνάψει στρατηγική σχέση με το Ισραήλ. Μεταξύ των άλλων, τα ισραηλινά μαχητικά εκπαιδεύονταν στον τουρκικό εναέριο χώρο και σε αντάλλαγμα το ισχυρό εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ είχε μετατραπεί σε ατζέντη των θέσεων της Αγκυρας στην Ουάσιγκτον.

Στο πλαίσιο της νεοοθωμανικής στρατηγικής και για να δώσει εξετάσεις στη μουσουλμανική κοινή γνώμη, η κυβέρνηση Ερντογάν αναδείχθηκε πρώτος επικριτής της ισραηλινής πολιτικής στο Παλαιστινιακό. Τα γεγονότα είναι γνωστά. Το ρήγμα στις ισραηλινο-τουρκικές σχέσεις εθεωρείτο γεφυρώσιμο όσο παρέμενε στο πεδίο του Παλαιστινιακού. Απέκτησε στρατηγική διάσταση, όταν η Αγκυρα τάχθηκε στο πλευρό του Ιράν, διαταράσσοντας σοβαρά και τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Υπενθυμίζουμε ότι ο Ομπάμα είχε ξεκινήσει τη θητεία του αναβαθμίζοντας εντυπωσιακά τον ρόλο της Τουρκίας.

Για να εξισορροπήσει την τουρκική πίεση, το Ισραήλ προσέγγισε την Αθήνα και τη Λευκωσία. Παραλλήλως, στηρίζει παρασκηνιακά και το κουρδικό κίνημα. Το πρώτο μεγάλο βήμα έγινε όταν ισραηλινά μαχητικά πραγματοποίησαν σε συνεργασία με τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις άσκηση στον ευρύτερο εναέριο χώρο πέριξ της Κρήτης.

Τότε είχε γίνει λόγος για άσκηση-πρόβα ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης στο Ιράν. Το σίγουρο είναι ότι το Ισραήλ επιδιώκει διακαώς αυτές τις ασκήσεις. Ζητάει μάλιστα σε άσκηση να συμμετέχουν και οι ελληνικοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι S-300 για να εξοικειωθούν οι Ισραηλινοί πιλότοι και να αναπτύξουν τρόπους εξουδετέρωσής τους. Αγνωστο εάν το αίτημα έχει γίνει δεκτό.

Οι εξελίξεις έχουν προκαλέσει σε Ελλάδα και Κύπρο έντονη συζήτηση. Μία σχολή σκέψης θεωρεί ότι η Αθήνα πρέπει να αποκρούσει το ισραηλινό φλερτ και να ανταγωνισθεί την Τουρκία σε φιλοπαλαιστινιακή γραμμή. Μία δεύτερη σχολή σκέψης θεωρεί τις εξελίξεις ευκαιρία για τη δημιουργία άξονα με το Ισραήλ με αντιτουρκική αιχμή.

Η δυναμική πολιτική Ερντογάν έχει επικαλύψει και εκτοπίσει την παραδοσιακή ελληνική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Μία πολιτική, άλλωστε, που τα τελευταία 15 χρόνια είχε ατονήσει. Από την άλλη πλευρά, η εξωτερική πολιτική είναι κάτι πολύ περισσότερο από παιχνίδι για να τη στρέφεις καιροσκοπικά ανάλογα με τη συγκυρία.

Η Αθήνα οφείλει για λόγους αρχών να υποστηρίζει την ίδρυση βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους και να διατηρήσει τις καλές σχέσεις της με όλες τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής, από την Αίγυπτο μέχρι το Ιράν. Παραλλήλως, έχει συμφέρον να αναπτύξει τις σχέσεις της με το Ισραήλ σ' όλους τους τομείς, μη εξαιρουμένου του στρατιωτικού. Δεν έχει κανένα λόγο, όμως, να επιδιώξει τη δημιουργία άξονα. Στην πραγματικότητα, άλλωστε, δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα.

Το σημαντικό είναι η Ελλάδα να επεξεργασθεί μία σφαιρική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, οργανικό στοιχείο της οποίας θα είναι και οι σχέσεις με το Ισραήλ. Η ανταλλαγή πρωθυπουργικών επισκέψεων, όμως, προέκυψε όχι τόσο από έναν τέτοιο σχεδιασμό, όσο από πιεστικά αιτήματα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και μελών του Κογκρέσου. Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να μην παραχωρήσει στο Ισραήλ κάποιες λελογισμένες διευκολύνσεις. Πρέπει, όμως, να εξασφαλίσει συγκεκριμένα πολιτικά ανταλλάγματα.