Γιατί είναι τέλειο να δηλώνεις Αριστερός στην Ελλάδα! Γράφει ο Άρης Αλεξανδρής.

 Γιατί μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου ηθικά ανώτερο απ’ όλους τους άλλους χωρίς να χρειαστεί ποτέ να αποδείξεις έμπρακτα σε τι συνίσταται η ανωτερότητά σου.
Αρκεί που τη διατυπώνεις σαν αξίωμα.

Γιατί έχεις το ελεύθερο να θεωρείς ότι η πραγματική πολιτική εξαντλείται σε φιλοσοφικά αποφθέγματα και στην απαρίθμηση ουτοπικών ευσεβών πόθων, με τους οποίους συμφωνούν πάνω κάτω όλοι (κυρίως δε, ο Πίτερ Παν).

Γιατί μπορείς να κατακρίνεις τα πάντα, χωρίς να αντιπροτείνεις κάτι. Η απάντηση σε όλα είναι η αγάπη.

Γιατί έχεις προκαταβολικά δίκιο σε κάθε συζήτηση, αφού δεν χρειάζεται να δομείς και να καταθέτεις επιχειρήματα.
Σε περίπτωση που τα χρειαστεί ο συνομιλητής σου, τον αποστομώνεις λέγοντάς του ότι δεν έχει διαβάσει ποτέ του ιστορία (η οποία είναι πάντα με το μέρος σου).

Γιατί έχεις την πιο συμφέρουσα σχέση με τον καπιταλισμό. Τον εκμεταλλεύεσαι όταν, με τον τρόπο,

Ιδεολογικός αχταρμάς...του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Εξοργίζουν οι δηλώσεις Βορίδη ανεξάρτητα από προθέσεις και συγκυρίες. Ποιο είναι το νόημα εκφράσεων του είδους: «Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε (εννοεί, τους Αριστερούς να πάρουν την εξουσία) ό,τι κι αν πρέπει να κάνουμε»; Αν επιλέξει ο ελληνικός λαός την Αριστερά ποιός έχει το ανάστημα, το θράσος η τα μέσα για να το αποτρέψει; Επιμένει επίσης ο υποψήφιος της ΝΔ πως η σύγκρουση της Κυριακής είναι καθαρά ιδεολογική. 

Αυτό όμως που δείχνει να λησμονεί ο κ. Βορίδης είναι πως η σημερινή Νέα Δημοκρατία είναι που άνοιξε τον δρόμο διάπλατα για την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. εγκαταλείποντας τις δικές της ιδεολογικές αρχές και επιλέγοντας πολιτικές διάλυσης του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, περιφρόνησης των ελεύθερων αγορών και δήμευσης της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Η ΝΔ διακρίθηκε για την επιλογή πολιτικών σοσιαλδημοκρατικών και κρατικο-παρεμβατικών κι όχι επειδή υπεραμύνθηκε κάποιας

Η καθ' ημάς Κεντροαριστερά... Του Ευτύχη Βαρδουλάκη

Η κουβέντα για την συγκρότηση μιας ενιαίας κεντροαριστεράς, έχει αρκετό ενδιαφέρον. Ο πολιτικός αυτός χώρος μπορεί να αναδειχθεί σε κύριο ρυθμιστή των πολιτικών μας πραγμάτων (στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον), καθώς ακόμα και σήμερα, παρά την ανάδειξη ενός νέου διπολισμού, το ποσοστό πολιτών που αυτοτοποθετούνται στην Κεντροαριστερά είναι σαφώς ψηλότερο από την εκλογική ή/και δημοσκοπική επιρροή των υφισταμένων κομμάτων του χώρου.
Στην Ελλάδα η παράδοση συγκρότησης ευρύτερων σχημάτων είναι ανύπαρκτη. Όσες φορές δημιουργήθηκε ένα νέο πολιτικός σχήμα, αυτό προήλθε από πρωτοβουλία ενός προβεβλημένου και ισχυρού πολιτικού προσώπου το οποίο δρομολόγησε τις εξελίξεις. Στην παρούσα φάση τέτοιο πρόσωπο όχι μόνο δεν

Προετοιμάζουν κυριαρχία της αριστεράς ή τέλος της δημοκρατίας... του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Δύσκολα η χώρα θα βγεί από το οικονομικό αδιέξοδο. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και η κατάσταση μάλλον χειροτερεύει. Εχουμε φτάσει πλέον να δανειζόμαστε απλά και σχεδόν μόνο για να αποπληρώνουμε δανειακές δόσεις. Σίγουρα η πορεία που ακολουθείται είναι αδιέξοδη και ανεξάρτητα από δηλώσεις ανόητες ψυχικής τόνωσης το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αν υπήρχε αληθινό success story δεν θα περνάγαμε το θρίλερ των εξοντωτικών διαπραγματεύσεων.
Οι κυβερνητικές οικονομικές επιλογές είναι καταστροφικές. Από μήνα σε μήνα, με μέτρα σπασμωδικά που δεν οδηγούν πουθενά, πασχίζουμε να εξασφαλίσουμε την επόμενη χρηματική δόση. Για να παραμείνουμε στον αφρό και να μην καταποντισθούμε. Σαν τους ναρκομανείς, που πασχίζουν για την εξασφάλιση της επόμενης δόσης, δίχως την παραμικρή σκέψη για την επόμενη ημέρα και για την μελλοντική αποκατάσταση της υγείας τους. Ένα πολιτικό σύστημα που δεν χτίζει πάνω σε μια προοπτική είναι ένα σύστημα καταδικασμένο να

Ο τετραγωνισμός του αριστερού κύκλου...Του Ευτύχη Βαρδουλάκη*

Η στρατηγική απόφαση του κ. Αλέξη Τσίπρα να μετακινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε κάπως πιο μετριοπαθείς θέσεις, έχει προκαλέσει αρκετές συζητήσεις, εντός και εκτός του κόμματός του. 

Στην παρούσα φάση, η επιλογή αυτή, φαίνεται πολιτικά ορθή. Τόσο για λόγους πολιτικού πραγματισμού, όσο και για καθαρά εκλογικούς σκοπούς.

Ας δούμε λίγο τα δεδομένα, διευκρινίζοντας εξαρχής ότι οι όροι «δεξιά-αριστερά» χρησιμοποιούνται για λόγους οικονομίας της ανάλυσης, καθώς μόνο ενδεικτικά αντικατοπτρίζουν τα σημερινά πλαίσια πολιτικού αυτοπροσδιορισμού.

Οι δυνητικοί μελλοντικοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα βρίσκονται κυρίως προς τα «δεξιά» του. Είναι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του (εναπομείναντος) ΠΑΣΟΚ, της

Αριστερές συγκρίσεις...

Του Ευτύχη Βαρδουλάκη, στην Κυπριακή "Καθημερινή"

Η επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα στη Βραζιλία και η συνάντησή του με τον Αριστερό πρώην πρόεδρο Λούλα, έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις. 

Ως συνήθως ο καθένας έδωσε στην επίσκεψη την ερμηνεία που ήθελε, προσπαθώντας να φέρει τα γεγονότα στα μέτρα των δικών του προκατασκευασμένων εμμονών. 

Επειδή όμως οι ταμπέλες έχουν ελάχιστη αξία, ας δούμε εν συντομία τι πολιτική ακολούθησε ο Πρόεδρος Λούλα, πώς πέτυχε την ανάκαμψη της Βραζιλίας και ας κάνουμε τις αναπόφευκτες συγκρίσεις.

Ο Λούλα εξελέγη το 2003, με ένα πρόγραμμα με έντονα αριστερά χαρακτηριστικά. Το πρώτο διάστημα δεν ήταν εύκολο καθώς παρουσιάστηκαν αρκετές δυσκολίες στην εφαρμογή του και μεγάλη ύφεση, η οποία οδήγησε σε υποτίμηση του νομίσματος. 

Τι έκανε τότε ο Λούλα και η κυβέρνησή του; Ανανέωσε τη συμφωνία της...

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ..του Γ.Καλλιάτσου

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ..
Bλεπω οτι συνεχιζουμε και κρινουμε τους αλλους βαζοντας ταμπελες.ας παρουμε παραδειγμα εμενα..
Πιστευω στον θεο,στην παναγια και στην ορθοδοξη θρησκεια.ειμαι φασιστας?
Πιστευω οτι οι εργατες και οι εργαζομενοι γινονται πολλες φορες αντικειμενο εκμεταλλευσης και επιθυμω οτι καλυτερο γι αυτους.Ειμαι ακροαριστερος?
Αγαπαω την ελλαδα,βασικα την λατρευω, σεβομαι τους ηρωες της και τους αγωνες μας.ΕΙΜΑΙ ΦΑΣΙΣΤΑΣ?
Εχω οργανωθει συνδικαλιστικα στον ιατρικο χωρο,αγωνιζομαστε οσο μπορουμε να υπερασπιστουμε τα δικαιωματα των συναδελφων.Ειμαι ακροαριστερος?
Πιστευω οτι χρειαζεται ελεγχος της μεταναστευσης οπως γινεται σε καθε χωρα.ειμαι φασιστας?
εχω βοηθησει ιατρικα α;λλοδαπους χωρις να ρωτησω απο που ειναι?Ειμαι ακροαριστερος?
ΓΙΑΤΙ ΓΑΜΩ ΤΗΝ Π.....Α ΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΕ ΑΣΠΡΟ Η ΜΑΥΡΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΜΑΣ?
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΟΠΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΛΕΠΩ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ?
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΒΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΠΟΛΩΣΗ?ΟΛΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ΕΝΩ ΤΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ.
ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ,ΑΓΑΠΑΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΑΥΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΣΤΑ Α@@@@ΙΑ ΜΟΥ.
ΘΕΛΩ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΓΕΙΕΣ ,ΠΟΡΕΙΕΣ ,ΘΕΛΩ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ,ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΛΑΒΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΓΙ ΑΥΤΑ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΑΛΙ ΣΤ' Α@@@@ΙΑ ΜΟΥ.
ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ!
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ.ΑΝ ΕΜΠΑΙΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΙ ΕΓΩ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΑ ΕΙΤΕ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΤΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΔΗΛΑΔΗ?ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΛΑΕΙ.
ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΤΑΣΕΙΣ?
ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΣΚΕΥΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΝΙΧΝΕΥΟΥΝ ΦΑΣΙΣΤΕΣ?
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ,ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΦΑΣΙΣΤΑΣ.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΕΙΤΕ...ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΧΤΥΠΑΤΕ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΑΣ.

Κουβέλης-ΔΗΜΑΡ: Μνημονιακό ανάχωμα με …αριστερό άλλοθι... του Γ.Χαρβαλιά

 Προσωπικά διαφωνώ σε πολλά με τα κόμματα και τις…συνιστώσες της ελληνικής Αριστεράς, όπως με τις αντιλήψεις τους περί λαθρομετανάστευσης και έννομης τάξης, αλλά και τα δογματικά  αξιώματα τύπου, «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»…
Από κει και πέρα όμως, δεν μπορώ παρά να ομολογήσω ότι στην περίπτωση του μνημονίου, τόσο ο Αλέξης όσο και η Αλέκα, είναι επαρκώς ξεκάθαροι. Αν άλλες πολιτικές δυνάμεις πρεσβεύουν το «παραμονή στο ευρώ με κάθε κόστος», το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο: «Όχι στο μνημόνιο και τις αντιλαϊκές πολιτικές του, με κάθε κόστος…»
Τι σημαίνει αυτό; Ότι απλούστατα για τον κ. Τσίπρα και την κ. Παπαρήγα είναι προτιμότερη ακόμη

Γράμμα στο φίλο Αντρέα Λοβέρδο...

Αγαπητέ Αντρέα,

σου γράφω αυτό το γράμμα, πρωτίστως γιατί σε πεθύμησα και δευτερευόντως για να κάνει νούμερα το μπλογκ.

Ενημερώθηκα από έναν αριστερό συνάδελφο του μπλογκ ότι είπες τα εξής:

«Το ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων που ταλαιπωρούν 10 εκατομμύρια πολίτες, με τη βεβαιότητα ότι ο δημόσιος τομέας είναι ισόβιος, μας έφτασαν εδώ που μας έφτασαν».
[...] «το ισχύον σύνταγμα αποτελεί την πρώτη γραμμή Μαζινό υπέρ της γραφειοκρατίας…»
[...]«σας θυμίζω τον τραγικό θάνατο των τριών προσώπων στην Μαρφίν. Σας θυμίζω ότι με το που πέθαναν αυτοί οι άνθρωποι, σα να μην ήταν άνθρωποι, επειδή δεν ανήκαν στην Αριστερά, το θέμα ξεπετάχτηκε σε δέκα λεπτά άντε σε ένα βραδινό δελτίο ή στις κηδείες τους. Διότι, στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, η αξία της ζωής είναι μόνο εάν είσαι αριστερός. Εάν δεν είσαι αριστερός, σε πεθαίνουν σε δύο ημέρες. Ό,τι γινόταν μετά τον εμφύλιο, αντεστράφη μετά τη μεταπολίτευση».

Άκουσα, δε, ότι αυτές σου οι δηλώσεις ξεσήκωσαν θύελλες αντιδράσεων σε...
όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και μέσα στο ίδιο σου το κόμμα.

Επειδή ξέρω ότι είσαι καλό παιδί και δε θες να στενοχωρείς τους συντρόφους σου κι

Το δεύτερο έλλειμμα Παιδείας του Πασχου Mανδραβελη.

Κάποτε η Αριστερά ήταν ένα μεγάλο και συμπληρωματικό σχολειό. Δίπλα στη χρήσιμη από πολλές σκοπιές, αλλά και αποστεωμένη από τις περισσότερες, «αστική εκπαίδευση», η Αριστερά ήταν ένας γόνιμος χώρος ανταλλαγής ιδεών. Χωρίς να εξωραΐζουμε όσα συνέβαιναν στις κομματικές οργανώσεις (υπήρχαν, ίντριγκες, πισώπλατες μαχαιριές, δογματισμοί και κυριαρχούσε ο σταλινισμός) ο ευρύτερος χώρος ήταν ένα εργαστήρι της νεωτερικότητας που στην Ελλάδα ήρθε με καθυστέρηση. Πολλά από τα παιδιά της μεταπολίτευσης, για παράδειγμα, έμαθαν ότι υπάρχει ο Δαρβίνος και η Εξέλιξη, όχι στο σχολείο (όπως θα έπρεπε), αλλά στο φροντιστήριο της νεωτερικότητας που ήταν ο ευρύτερος αριστερός χώρος.
Βεβαίως, πάντα στις διδαχές υπήρχε το αίτημα της επανάστασης. Εξωραϊσμένο και εκλογικευμένο. Το «βία στη βία της εξουσίας» ήταν σύνθημα περιθωριακών ομάδων και όχι σύνθημα της Αριστεράς. Η αδιέξοδη βία, ήταν χειρότερη από αυτό που σήμερα ονομάζεται «καναπές». Εθεωρείτο επικίνδυνη για

Το νέο σοσιαλιστικό μανιφέστο, του Πασχου Μανδραβελη.

Ηταν σημαντική η προχθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Τόσο σημαντική, που δεν υπάρχει περίπτωση να παίξει στα κανάλια. Δεν περιείχε αιχμές, βολές, εξάρσεις που λατρεύουν να αναλύουν στα δελτία, αλλά οριοθέτησε το ιδεολογικό πλαίσιο του νέου σοσιαλισμού που επαγγέλλεται το ΠΑΣΟΚ.
Μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί κανείς με την ανάλυση, αλλά είναι σημαντικό ότι ένας πολιτικός ηγέτης θέτει τις πολιτικές γραμμές μέσα στις οποίες ασκεί τη διακυβέρνηση.
Για παράδειγμα: είναι σίγουρο ότι η κ. Αλέκα Παπαρήγα και ο κ. Αλέξης Τσίπρας διαφωνούν με την αποστροφή «η Αριστερά που εμείς ονειρευόμαστε, δεν συγχέει την πρόοδο με τον κρατισμό. Αντίθετα, εφαρμόζει πολιτικές, ώστε να

Διαφορές στον εγκέφαλο έχουν οι αριστεροί και οι δεξιοί πολιτικοί!

Διαφορές στην εγκεφαλική δομή των ατόμων με συντηρητικές πολιτικές πεποιήθεις εντόπισαν Βρετανοί επιστήμονες, σύμφωνα με στοιχεία που φέρνουν στη δημοσιότητα βρετανικές εφημερίδες.

Ο Δρ Γκέρεντ Ρις, διευθυντή του Ινστιτούτου Γνωσιακής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (UCL), διαθέτει πλέον σαφή στοιχεία που δείχνουν ότι οι εγκέφαλοι των συντηρητικών έχουν διαφορετικό σχήμα και δομή από αυτούς που είναι προοδευτικοί και αριστεροί.
Ο ερευνητής και οι συνεργάτες του μελέτησαν τους εγκεφάλους 90 φοιτητών και ανακάλυψαν «στενή συσχέτιση» ανάμεσα στο πάχος της φαιάς ουσίας (όπου βρίσκονται οι νευρώνες) και στις πολιτικές

Δεν θα περάσει ο φασισμός της αριστεράς!!!

Η λογική της αριστεράς στην Ελλάδα στηρίζεται ακριβώς στην βία και την ιδεολογική της απενοχοποίηση (17Ν, Σταμουλοκολάδες, Δεκεμβριανά, νεκροί Marfin  κλπ κλπ). 
Το να χτυπάς έναν έντιμο,ηθικό και σταθερό στις θέσεις του άνθρωπο επειδή είναι πολιτικός, δεν είναι μορφή αντίδρασης,δεν είναι καν αγώνας, είναι φασισμός του αισχίστου είδους,είναι χτύπημα κατά της δημοκρατίας...ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΠΛΕΟΝ κανείς να μιλάει στη χώρα αυτή  για προοδευτικές δυνάμεις και δημοκρατικούς αγώνες...ΤΡΙΧΕΣ ΚΑΤΣΑΡΕΣ!
ΌΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ να πάνε σπίτια τους γιατί πρώτα αυτά ανέθρεψαν την ανοχή στα εγκλήματα που κατά καιρούς επέφερε η τάχα δημοκρατική-φασιστοειδής-κρυπτοδεξιά ΠΑΣΟΚική λαίλαπα ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΚΑΙ TO ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΣΟΚ ΣΥΝΑΦΙ ΤΩΝ ΠΙΠΕΡΓΙΑΔΩΝ,ΠΑΝΤΑΓΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ στην ελληνική κοινωνία.Αυτοί που τάχα κόπτονταν πάντα για τους εργαζόμενους και μετά κατέβαζαν τα σώβρακα για να κολοφτιαχτούνε, μπροστά στα συντρόφια απο τη πάλε ποτέ Χαριλάου Τρικούπη,ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΑΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΚΑΤΑ ΔΙΚΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ πραγματικά ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ! Αυτοί που έσπειραν ανέμους να θερίσουν τώρα θύελλες το αξίζουν και το δικαιούνται...

Υ.Γ:ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΑΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ ΣΤΑ ΠΑΣΟΚΙΚΑ ΔΕΛΤΙΑ ΤΩΝ 8 ΣΕ MEGA, ALPHA, ANT1 KAI ΛΟΙΠΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ!

Παιχνίδια επανάστασης, του Πασχου Μανδραβελη

Υπάρχει μια απορία σχετικά με τα χθεσινά συμβάντα. Γιατί η Νεολαία του Συνασπισμού (και κάποια άλλα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς) αποφάσισαν να κάνουν τη δική τους ξεχωριστή διαδήλωση στις 4.00 το απόγευμα και δεν συμμετείχαν στο μαθητικό συλλαλητήριο που διοργάνωσαν οι ΕΛΜΕ στις 12.00 το μεσημέρι;
Μια απάντηση είναι, γιατί θέλουν να γίνουν ΚΚΕ όταν μεγαλώσουν. Ως γνωστόν, το ΚΚΕ κάνει χρόνια τώρα καριέρα με τους χωριστούς «κοινωνικούς αγώνες». Μια δεύτερη απάντηση είναι ότι σ’ αυτό τον χώρο της Αριστεράς υπάρχουν πολλοί διανοούμενοι και όπως λέει το παλιό ρητό «η επανάσταση θα γίνει μεσημέρι, επειδή εκείνη την ώρα πεινάνε οι εργάτες και ξυπνούν οι διανοούμενοι». Μπορεί πάλι να παρερμηνεύσαμε τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Οταν έλεγε «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» πιθανώς να εννοούσε μεγάλη σε χρονική διάρκεια. Και αφού τα καλόπαιδα δεν κατάφεραν να τα σπάσουν το μεσημέρι, πιθανόν να ήθελε να

Aνανέωση ηγεμονίας της Αριστεράς, του Μακη Bοριδη*

Αυτό που συνέβη σε αυτές τις εκλογές είναι ότι το πολιτικό κέντρο βάρους μετακινήθηκε προς τα αριστερά και ότι η αποχή παράγει εξ αντικειμένου μια κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Γιατί συνέβη αυτή η μετακίνηση προς την Αριστερά; Γιατί η ψήφος είναι μια πράξη πολιτικής κινητοποίησης. Και η πολιτική κινητοποίηση επιτυγχάνεται όταν ο ψηφοφόρος αισθάνεται ότι η ψήφος του μπορεί να αλλάξει κάτι. Η αντιμνημονιακή ρητορική της Ν.Δ. την οδήγησε σε μία εξ αντικειμένου συνοδοιπορία με την Αριστερά! Γιατί όταν οι αντιμνημονιακοί τόνοι είναι τόσο έντονοι, η εναλλακτική πρόταση χάνεται μέσα στις αντιμνημονιακές κραυγές. Γιατί όταν το Μνημόνιο μετατρέπεται από αιτιατό, από αποτέλεσμα σε αίτιο, όταν αποκρύπτεται ότι το Μνημόνιο είναι αποτέλεσμα των άθλιων πρακτικών των κυβερνητικών κομμάτων και των πιέσεων της Αριστεράς επί τριάντα χρόνια, τότε η σκέψη είναι απλή: να καταργήσουμε την αιτία όλων των κακών, το Μνημόνιο, και όλα θα ξαναγίνουν όπως πρώτα.

Του ΣΤΑΘΗ

Ανιχνεύοντας τα αίτια του αριστερόστροφου λαϊκισμού στη Ν.Δ., του Στεφανου Κασιματη

Υπάρχει μία μερίδα του κόσμου -και δεν νομίζω να σας λέω κάτι καινούργιο- που θα μπορούσε θαυμάσια στις εκλογές να δώσει την ψήφο του είτε στην Κεντροδεξιά είτε στην Κεντροαριστερά. Το έχει κάνει άλλωστε επανειλημμένως στο παρελθόν, κάθε φορά όμως υπό μία προϋπόθεση, που είναι πάντοτε η ίδια: Οτι η επιλογή τους υπαγορεύεται από την αντίληψη του γενικότερου συμφέροντος της χώρας, όπως αυτή προκύπτει από τη λογική ανάλυση της κατάστασης των πραγμάτων.

Πείτε τους ανθρώπους αυτούς «μεσαίο χώρο», «σοβαρούς ανθρώπους» ή όπως αλλιώς σας αρέσει, έχουν πάντως συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτικά χαρακτηριστικά: Εχουν μια σχετική οικονομική άνεση (χωρίς απαραιτήτως να είναι πλούσιοι), έχουν μόρφωση, χάρη στην οποία οι πνευματικοί ορίζοντές τους υπερβαίνουν τη μιζέρια των ιδεολογιών και του συμπλεγματικού μικροελλαδισμού, τέλος, οι άνθρωποι αυτοί ασκούν, κατά κανόνα, επιρροή στο κοινωνικό περιβάλλον τους.

Μιλώ για τους ανθρώπους οι οποίοι αποστρέφονται τον δογματισμό και αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με τη στάση του σκεπτικισμού, εξετάζοντας δηλαδή κάθε φορά το πρόβλημα υπό το πρίσμα της λογικής και χωρίς φανατισμό. Τους ανθρώπους για τους οποίους ο λόγος προηγείται και καθορίζει τις επιλογές τους. Ισως η στάση τους εξηγείται επειδή ανήκουν στη μεσαία τάξη και, ως εκ τούτου, έχουν συναίσθηση του πόσον επισφαλής είναι η κοινωνική θέση τους: Δεν είναι πλούσιοι, ώστε να νιώθουν την ασφάλεια ότι οι ίδιοι θα επιζήσουν από τη γενική καταστροφή, δεν είναι όμως ούτε και φτωχοί, ώστε η καταστροφή να μην απειλεί τη θέση τους.

Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι αυτοί ψήφισαν το 1996 τον Κώστα Σημίτη, κρίνοντας ότι η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ διασφάλιζε τα συμφέροντά της - και ως προς αυτό δικαιώθηκαν, όπως απεδείχθη από τη διεθνή στήριξη που βρήκε η χώρα όταν χρεοκόπησε. Ψήφισαν, επίσης, τον Κώστα Καραμανλή, το 2004, πιστεύοντας ότι ήταν αποφασισμένος να καταπιαστεί με το πρόβλημα του υπερτροφικού κράτους και των ελλειμμάτων του - αλλά εκεί διαψεύσθηκαν και το μετάνιωσαν πικρά. Αυτός ο κόσμος (τον οποίο, αν καταλαβαίνω σωστά, εκφράζει τούτη η εφημερίδα) στις συζητήσεις που γίνονται ομολογεί αυτό το οποίο έγραψε προ τριών εβδομάδων στη στήλη του ο Στάμος Ζούλας: Οτι, καλώς η κακώς, δυστυχώς ή ευτυχώς, σήμερα η μόνη αναλαμπή ελπίδας από τον πολιτικό κόσμο εκπορεύεται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Το ερώτημα που με απασχολεί όμως είναι πώς και γιατί η Ν. Δ. του Αντώνη Σαμαρά επιτρέπει να συμβαίνει αυτό, παραδιδόμενη σε έναν άνευ προηγουμένου αριστερόστροφο λαϊκισμό με τη συστηματική και κατά κόρον δαιμονοποίηση του Μνημονίου. Τέσσερα είναι τα ενδεχόμενα και θα τα εξετάσω παρακάτω με τη σειρά.

Πρώτον, ο Αντώνης Σαμαράς και ο περί αυτόν κύκλος να μην καταλαβαίνουν την αποξένωση της Ν. Δ. από τη μεσαία τάξη. Πράγμα το οποίο θεωρώ εξόχως απίθανο, όχι για τις ανάγκες της ειρωνείας που πρέπει να διανθίζει το κείμενο, αλλά επειδή δεν τολμώ να διανοηθώ ότι το μεγάλο και ιστορικό κόμμα της Ν. Δ. μπορεί να έχει περιέλθει στα χέρια μιας τόσον ανεπαρκούς ηγεσίας! Επομένως, αυτό αποκλείεται.

Δεύτερον, ενδέχεται η ηγεσία της Ν. Δ. να καταλήγει στην πεπατημένη του «ώριμου φρούτου», εξαιτίας της αδυναμίας της να συλλάβει και να εφαρμόσει μια στρατηγική προς την εξουσία. Η στρατηγική του «ώριμου φρούτου» θα ήταν ίσως εφικτή, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα βρισκόμασταν ακόμη στην προ χρεοκοπίας εποχή. Αν ίσχυε αυτό, τότε θα μπορούσε βασίμως να ελπίζει ο Αντώνης Σαμαράς ότι, με λίγη προσοχή εκ μέρους του, θα έφθανε κάποια στιγμή η ώρα του να κυβερνήσει. Ομως το υπόβαθρο για να λειτουργήσει η θεωρία δεν υπάρχει, αφού οι δυνατότητες διακυβέρνησης μέσω της διεύρυνσης των ελλειμμάτων και της διόγκωσης του δανεισμού έχουν πλέον εκλείψει: There is no free lunch anymore, για να θυμηθούμε τη Θάτσερ.

Τρίτον, μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς να έχει πάρει στα σοβαρά τις αναλύσεις ορισμένων εκκεντρικών και sui generis συμβούλων του, οι οποίοι πιστεύουν ότι η μεσαία τάξη θα εξαλειφθεί εντελώς από την κρίση και, επομένως, εκείνος με την πολιτική του οφείλει να γίνει αρεστός στα χαμηλότερα (από πάσης απόψεως) κοινωνικά στρώματα. Πρόκειται για υπολογισμό πολύ παρακινδυνευμένο, ώστε να μπορεί να βασισθεί κανείς σε αυτόν και ακούγεται μάλλον ως προσπάθεια για την εκ των υστέρων εκλογίκευση προσωπικών και πολιτικών ελλειμμάτων, παρά ως κάτι βαθύτερο.

Τέταρτον και χειρότερο είναι ο Αντώνης Σαμαράς, στο βάθος, να μην ενδιαφέρεται πραγματικά να είναι ηγέτης ενός μεγάλου κόμματος εξουσίας. Μπορεί να νιώθει μεγαλύτερη ψυχολογική άνεση με ένα κόμμα μικρότερο, κλειστό, περιχαρακωμένο και ευκολότερα ελεγχόμενο. Στην περίπτωση αυτή δεν μπορούμε να τον μεμφόμαστε για το παραμικρό. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε είναι σε καλό δρόμο! Με τη διαφορά ότι ο δρόμος αυτός δεν οδηγεί στην εξουσία...