Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης...του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαιτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

«Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπαθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντου και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση» μου σημείωσε με έμφαση, «κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει».

«Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή» του αντέτεινα.

«Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας» αποκρίθηκε. «Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις  αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της «μετακίνησης» (χαιζίρια). Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά «χαντίντ» (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε

Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα της Λεγόμενης Κεντροδεξιάς

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Εχω κι άλλες φορές σημειώσει πως το πολιτικό μόρφωμα που εμφανίζεται σήμερα με τον τίτλο Νέα Δημοκρατία ελάχιστη σχέση έχει με μια άξια του σχετικού ονόματος Κεντροδεξιά.

Παγκοσμίως η Κεντροδεξιά απεχθάνεται τον καταπιεστικά ρυθμιστικό ρόλο του κράτους, αντιστρατεύεται την διόγκωση του δημόσιου τομέα, αναπνέει το οξυγόνο των ιδιωτικοποιήσεων, της ελεύθερης επιχειρηματικής δράσης, σέβεται τα ατομικά δικαιώματα (μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία), απεχθάνεται τους μεγάλους φορολογικούς συντελεστές και τις συνεχείς αλλαγές συστημάτων φορολόγησης κι επιβολής λογής άλλων οικονομικών επιβαρύνσεων. 

Κοντολογής, η Κεντροδεξιά σέβεται... τις αγορές και επιμένει στην ατομική ευθύνη των πολιτών για τις επιλογές τις οποίες ελεύθερα επιλέγουν. 

Τι σχέση όλα αυτά μπορεί να έχουν με την καθαρά κρατικιστική ΝΔ; 

 Ελάχιστα, πάντα κατά τη γνώμη μου…
Στην σύνοδο της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, την πρώτη μετά την συντριπτική εκλογική ήττα, έγιναν λίγα από τα ίδια. Με ελάχιστες αναφορές σε πολιτικές επιλογές και σε στρατηγικές

Ποιο είναι το πολιτικό στίγμα της Ν.Δ. σήμερα;...του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Η παράταξη που ίδρυσε ο Κων/νος Καραμανλής συρρικνώνεται. Δεν οφείλεται αυτό μόνο στο μνημόνιο. Υπάρχει κόσμος που το θεωρεί απαραίτητο για τον τόπο, αλλά με εφαρμογή διαφορετικών επιμέρους πολιτικών. Σαν συνέπεια, έχει πάψει από καιρό πολιτικά να στηρίζει τη Ν.Δ. Διαφωνεί με τις επιλογές της. Δεν καταλαβαίνει τη φυσιογνωμία της. Δεν γνωρίζει στην ουσία τις αρχές της.

Γι’ αυτό χάνει υποστηρικτές και από δεξιά και από αριστερά. Στην πράξη αποτελεί ένα μόρφωμα δίχως χαρακτήρα και ιδεολογική αρχή, μέση και τέλος. Θυμίζει ταινία με αφηρημένα νοήματα, στερημένη όμως από κάθε καλλιτεχνικό δυναμισμό και εγκεφαλική πρωτοτυπία. Αποτελεί όχημα διεκπεραίωσης καθημερινής ρουτίνας, όπου οι γραφειοκράτες της δημοσιοϋπαλληλίας σφυρίζουν τον ρυθμό και οι πολιτικοί απλά παίζουν, κι αυτό φάλτσα, κάποια μισοχαλασμένα όργανα.
Το ζήτημα είναι κατά κύριο λόγο πολιτικο-ιδεολογικό. Όταν ακολουθείς επιλογές που... συνθλίβουν τον κοινωνικό κορμό του κόσμου που παραδοσιακά σε στηρίζει (ιδιοκτησία, μικρομεσαίες και

Προετοιμάζουν κυριαρχία της αριστεράς ή τέλος της δημοκρατίας... του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Δύσκολα η χώρα θα βγεί από το οικονομικό αδιέξοδο. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και η κατάσταση μάλλον χειροτερεύει. Εχουμε φτάσει πλέον να δανειζόμαστε απλά και σχεδόν μόνο για να αποπληρώνουμε δανειακές δόσεις. Σίγουρα η πορεία που ακολουθείται είναι αδιέξοδη και ανεξάρτητα από δηλώσεις ανόητες ψυχικής τόνωσης το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αν υπήρχε αληθινό success story δεν θα περνάγαμε το θρίλερ των εξοντωτικών διαπραγματεύσεων.
Οι κυβερνητικές οικονομικές επιλογές είναι καταστροφικές. Από μήνα σε μήνα, με μέτρα σπασμωδικά που δεν οδηγούν πουθενά, πασχίζουμε να εξασφαλίσουμε την επόμενη χρηματική δόση. Για να παραμείνουμε στον αφρό και να μην καταποντισθούμε. Σαν τους ναρκομανείς, που πασχίζουν για την εξασφάλιση της επόμενης δόσης, δίχως την παραμικρή σκέψη για την επόμενη ημέρα και για την μελλοντική αποκατάσταση της υγείας τους. Ένα πολιτικό σύστημα που δεν χτίζει πάνω σε μια προοπτική είναι ένα σύστημα καταδικασμένο να

Στόχος η εκταμίευση, αλλά όχι μόνο....του Α.Ανδριανόπουλου

Εκτιμώ πως κάτι έχει πάει εξαιρετικά στραβά με την όλη ιστορία των Μνημονίων. Καταλαβαίνω το άγχος να μην βγούμε από το ευρώ. Αλλά αυτοσκοπός δεν μπορεί να είναι η εξασφάλιση των δόσεων από τους δανειστές και η διατήρηση της καλής διάθεσης του κ. Σόιμπλε. Έχει προκαλέσει πραγματικά πολύ καλές εντυπώσεις η ανάδειξη του Πρωθυπουργού σε πολιτικό ηγέτη που επιμένει σε θέσεις αψηφώντας κόστος κι’ αντιδράσεις. Δεν υπάρχει όμως ευδιάκριτος στόχος. Δεν είναι δυνατόν όλα αυτά, η τόλμη ηγετών και οι θυσίες του κόσμου, να γίνονται ώστε να εξασφαλισθεί η επόμενη δόση και να πάρει παράταση η αγωνία για μια ενδεχόμενη χρεωκοπία. Ούτε είναι αξιοπρεπές για μια χώρα, η προσπάθεια να γίνεται ώστε κουτσά - στραβά να παραμείνουμε στην Ευρώπη μέχρις ότου κάποια (ποιά;) πράγματα να αλλάξουν, και Ευρώπη κι’ Αμερική να αποφασίσουν να

Η ανυπαρξία κράτους η αιτία εκκόλαψης της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ...του Ανδρ.Ανδριανόπουλου

Επιδερμικά η παρουσία και ισχυροποίηση της Χρυσής Αυγής περιγράφεται σαν αποτέλεσμα των προκλήσεων που έχει υιοθετήσει η Αριστερά, αφ΄ενός μεν κηρύσσοντας την «ανυπακοή» σε κανόνες και νόμους, κι αφ’ ετέρου, ιδίως από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, με την ανοχή και έμμεση στήριξη εκδηλώσεων τραμπουκισμού κατά πολιτικών κυρίως προσώπων αλλά και σε πανεπιστημιακούς χώρους κατά καθηγητών και δυσάρεστων ομιλητών. Η άποψή μου είναι πως το φαινόμενο είναι αρκετά πολυπλοκότερο και τέμνει σε μεγάλο βάθος ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.
Τα πάντα έχουν σαν εκκίνηση δύο παράγοντες. Ο ένας είναι η κατάρρευση των πελατειακών σχέσων που, λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης, είναι αδύνατον να συνεχίσουν να διεκπεραιώνουν τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το πολιτικό σύστημα απέναντι στους εκλογείς – πελάτες του. Στην διάρκεια της εποχής των παχέων

Tα άκρα αφιονίζουν τον κόσμο και μεθοδικά υπονομεύουν το δημοκρατικό μέλλον του τόπου...

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Ξέρουμε πλέον πότε θα γίνουν εκλογές. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι τι προδικάζουν αυτές ακριβώς γα το μέλλον μας.

Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις η επόμενη ημέρα των εκλογών είναι μάλλον καταθλιπτική.

Δεν μου αρέσει να κινδυνολογώ αλλά πολύ θα ήθελα να ήξερα ποιές ακριβώς είναι οι προτάσεις όλων εκείνων που καταδικάζουν τα Μνημόνιο κι’ αφιονίζουν τον κόσμο να ακολουθήσει επιλογές αρνητικές κι ανατρεπτικές.

Κόμματα των άκρων, από την Δεξιά ως την Αριστερά, καταγγέλλουν τους πάντες σαν τοκογλύφους η προδότες υποσχόμενοι σύντομη και άκοπη λύτρωση από το αδιέξοδο.

Με ποιο τρόπο όμως, δεν μας αποκαλύπτουν.

Κι αυτό είναι που με κάνει κυρίως να ανησυχώ.

Αυτή η έλλειψη σοβαρής συζήτησης για τα επόμενα των εκλογών είναι που χαρακτηρίζει την επερχόμενη αναμέτρηση.

Όπως και η πολυδιάσπαση των παρατάξεων που θα μπορούσαν να προσδώσουν σοβαρότητα στην εκλογική μάχη. Και κάποιο ουσιαστικό περιεχόμενο στο αποτέλεσμά της.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΑΝΟ...του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Τελείως απροσδόκητα ο φίλος Στέφανος Μάνος ξιφούλκησε υπέρ των κατασκευαστών εργολάβων δημοσίων έργων, από τις στήλες της «Καθημερινής», για το ζήτημα της άρνησης πληρωμής διοδίων. Στις απόψεις του για την παραβατικότητα του σχετικού κινήματος και για τις γενικότερες αρνητικές συνέπειες που δυνατόν να προκληθούν έχει βέβαια απόλυτα δίκιο. Τα κίνημα της λεγόμενης «ανυπακοής» αν επεκταθεί αναπόφευκτα οδηγεί στην παραπέρα ισχυροποίηση των ήδη οικονομικά ισχυρών της κοινωνίας. Το «δεν πληρώνω» οδηγεί αναπόφευκτα στην παραπέρα ανατίναξη των οικονομικών του κράτους. Με κατάληξη την αδυναμία πολλών φορέων να λειτουργήσουν σαν επιχειρήσεις δημοσίου συμφέροντος. Είτε κάποιες θα κλείσουν – θα βροντοφωνάξει το ίδιο το κράτος «δεν πληρώνω»- είτε θα περάσουν σε χέρια ιδιωτών. Μια τέτοια

Ο «Μπουλντόζας» που θυμόμαστε

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ πέρασε από χθες ο πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Μιλτιάδης Εβερτ. Στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών η οικογένειά του, οι φίλοι του, οι συναγωνιστές του, οι ψηφοφόροι της ΝΔ και το σύνολο του πολιτικού κόσμου αποχαιρέτησαν τον...«Μπουλντόζα» της πολιτικής στο τελευταίο του ταξίδι. «Το Βήμα της Κυριακής» μίλησε με πρόσωπα της πολιτικής, από τη Δεξιά ως την Αριστερά του πολιτικού φάσματος, που τον γνώρισαν από κοντά και οι οποίοι αναφέρονται στον χαρακτήρα του Μιλτιάδη Εβερτ και σε άγνωστα περιστατικά.
Προκόπης Παυλόπουλος
Βουλευτής ΝΔ,πρώην υπουργός
«Κώστα, μείνε στην προεδρία, μη φύγεις»

«Ο Μίλτος δεν είχε προσωπική στρατηγική» τονίζει ο βουλευτής Α΄ Αθηνών και πρώην υπουργός κ. Πρ. Παυλόπουλος, ο οποίος διατηρούσε μια πολύ στενή σχέση με τον Εβερτ επί πολλά χρόνια. Ο κ. Παυλόπουλος θυμάται το συνέδριο της ΝΔ τον Μάρτιο του 1997, όταν εξελέγη πρόεδρος του κόμματος ο κ. Κ.Καραμανλής. Θυμάται τη φράση του Εβερτ: «Εγώ αν ήμουν πρώτος θα ήθελα να με στηρίξει ο τρίτος». Με τη φράση αυτή έδειξε εμμέσως πλην σαφώς την υποστήριξή του στον κ. Καραμανλή απέναντι στον κ. Γ.Σουφλιά. «Δεν κράτησε κακία σε κανέναν. Πάντα πίστευε στην παράταξη.Ως την τελευταία στιγμή ήταν δίπλα στον Κώστα Καραμανλή» σημείωσε και συνέχισε: «Δεν περίμενε να έρθει τρίτος αλλά το ξεπέρασε από την πρώτη στιγμή και στήριξε τον Καραμανλή». Το πιο χαρακτηριστικό περιστατικό, κατά τον κ. Παυλόπουλο, ήταν το βράδυ

Ο Ανδριανόπουλος στα γραφεία της Ντόρας!Νέος πρόεδρος του Forum για την Ελλάδα!

Στα γραφεία του κόμματος της Ντόρας, βρέθηκε χθες ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος. Η συγκεκριμένη επίσκεψη, ήρθε, να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες που ήθελαν τον πρώην υπουργό, παρά τους αρχικούς ενδοιασμούς του, να συμμετάσχει ως ενεργό στέλεχος στην «Δημοκρατική Συμμαχία». Από την 1-1-2011, ο Ανδριανόπουλος θα έχει και θεσμικό ρόλο, αφού θα αναλάβει την προεδρία «Forum για την Ελλάδα». Στο στρατόπεδο της Μπακογιάννη, ήδη, τον έχρισαν πρόεδρο του think tank. Υπό αυτή την ιδιότητα τον εμφανίζουν σε Δελτίο Τύπου για την εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει το Forum της Ντόρας, στις 16 Δεκεμβρίου.
(πηγή parapolitika.gr)

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟΥ, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Το κρίσιμο ζήτημα για τους έλληνες σήμερα είναι η ανάκτηση της χαμένης τους υπερηφάνειας και η απόκτηση εθνικής αλλά και ατομικής αυτοπεποίθησης. Ενας λαός, που για δεκαετίες είχε ουσιαστικά στηριχθεί στην προστατευτική παρουσία του δημόσιου τομέα, βρίσκεται τώρα δίχως υποστήριξη και με ανύπαρκτο προσανατολισμό μπροστά σε ένα τελείως άγνωστο πολιτικό τοπίο. Η ανάμιξη του έλληνα στην πολιτική δεν είχε σχεδόν ποτέ σαν κινητήρια δύναμη την ισχύ των ιδεών και την παρουσία της ιδεολογίας. Η εμπλοκή του στα πολιτικά δρώμενα ήταν σχεδόν πάντοτε αποτέλεσμα της προσδοκίας για κάποιας μορφής οικονομική πατρωνία από το κράτος. Είτε με την μορφή υποστήριξης στις οποιεσδήποτε δοσοληψίες του με τον δημόσιο τομέα και την απρόσωπη γραφειοκρατία είτε με την μέθοδο του διορισμού σε κάποια κρατική θέση για τον πολίτη η πολιτική κατείχε τα κλειδιά που του άνοιγαν τον δρόμο για ένα καλύτερο αύριο.

Ακόμα κι εκείνοι που δεν προσέβλεπαν σε ατομικές εξυπηρετήσεις

ΟΙ ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΙ, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου.

Είναι γεγονός πλέον πως οι λεγόμενοι ταγοί της ελληνικής κοινωνίας συνιστούν κίνδυνο για τον τόπο. Πολιτικές ηγεσίες, δημοσιογράφοι, σχολιαστές και αναλυτές (με λίγες εξαιρέσεις βέβαια πάντοτε) δείχνουν να μην καταλαβαίνουν την κατάσταση της χώρας και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα παρασύρουν πολύ κόσμο σε αντιλήψεις εξωπραγματικές και σε συμπεριφορές που δείχνουν να αγνοούν τους κινδύνους που μας περιστοιχίζουν.

Η κυβέρνηση έχει εκτιμήσει, σωστά η λάθος δεν έχει σημασία τώρα πλέον, πως η επιλογή του Μνημονίου ήταν ο μοναδικός δρόμος για να μην χρεοκοπήσει η χώρα και να μην διαλυθεί ολοκληρωτικά η

Και τώρα τι κάνουμε; του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Στη χώρα των κυκλωμάτων, της παρέας και των μετριοτήτων έφτασε η ώρα μηδέν. Σε λιγότερους από τρείς μήνες θα αξιολογηθεί αν θα εισπράξουμε την τέταρτη δόση του δανείου που μας χορηγεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το ΔΝΤ. Κατά πάσα πιθανότητα η απόφαση της αξιολόγησης θα είναι απορριπτική. Διότι δεν θα έχουμε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει. Εκτός κι αν έχουμε μέχρι τότε ξεπεράσει τους εαυτούς μας, τις έμμονες ιδέες μας και το παραδοσιακό μας αλληλοφάγωμα κι’ έχουμε δουλέψει με επιμονή και αυταπάρνηση ώστε να έχουμε ανταποκριθεί στις προσδοκίες των δανειστών και να έχουμε πραγματοποιήσει τια απαραίτητες για την οικονομική μας επιβίωση μεταρρυθμίσεις.

Επειδή όμως δεν πιστεύω πλέον σε θαύματα εκτιμώ πως είναι μάλλον αδύνατον να τα καταφέρουμε. Τι γίνεται τότε; ...

Σχολιαστές εμπαθείς και κινδυνολόγοι, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Είναι εξοργιστική η στάση πολλών σχολιαστών ηλεκτρονικών ΜΜΕ που μέσα από την δυνατότητα που τους δίνουν τα μικρόφωνα που μονοπωλούν εκτοξεύουν απίστευτες ανακρίβειες βγάζοντας στην επιφάνεια προσωπικά συμπλέγματα και καταπιεσμένο κοινωνικό φθόνο. Είναι εκπληκτικό μάλιστα πως οι χειρότερες κραυγές εκτοξεύονται από φωνές υποτιθέμενα «Δεξιές». Που φέρνουν στο φώς έτσι όλο το βάθος της πολιτικής καθυστέρησης που σαρώνει τον χώρο.

Γνωστός σχολιαστής επιμένει προκλητικά να προβάλει το ερώτημα για το «που πάνε τα χρήματα που χρωστάμε». Η απάντηση βέβαια είναι "σ' αυτούς που μας τα δάνεισαν". Η άποψη αυτών που διαφωνούν προφανέστατα είναι να

Εκλογές δίχως μήνυμα, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Η αναμέτρηση της πρώτης Κυριακής των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση υπήρξε άσφαιρο βόλι. Ανεξάρτητα από τους ισχυρισμούς των κομμάτων περί σοφού λαού οι εκλογείς ήταν φανερό πως δεν είχαν την παραμικρή διάθεση να εκφράσουν την παραμικρή πολιτική τάση. Ανακατεμένα αποτελέσματα έδωσαν σε όλους το δικαίωμα να ισχυρίζονται πως θριάμβευσαν. Δίχως βέβαια κανένας να έχει δίκιο. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι πως η χώρα κατρακυλά. Όχι μόνο λόγω ξεπερασμένων ηγεσιών αλλά και λόγω ενός εκλογικού σώματος αδιάφορου και με έντονα αντιφατικές θέσεις.

Η Νέα Δημοκρατία πανηγυρίζει για ένα απροσδιόριστο αποτέλεσμα. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει για τι ακριβώς χαίρεται. Η αντι-μνημονιακή της εκστρατεία είναι ολοφάνερο πως απέτυχε. Πουθενά σχεδόν, σε σοβαρές αναμετρήσεις, δεν πέτυχε ποσοστά μεγαλύτερα από 37%. Είναι δυνατόν να είναι επιτυχία το γεγονός πως ο υποψήφιος της αξιωματικής αντιπολίτευσης «κατόρθωσε» στην Αττική να

Ευφυείς και ηλίθιοι, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

«Οι ηλίθιοι μαθαίνουν από τα λάθη τους. Οι ευφυείς μαθαίνουν από τα λάθη των άλλων»
Καγκελάριος Βίσμαρκ
Παρακολούθησα πρόσφατα στην τηλεόραση του BBC μιά συζήτηση ανάμεσα σε αμερικανούς γερουσιαστές και των δύο μεγάλων κομμάτων με θέμα τις εκλογές της Τρίτης 2 Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Ηταν αποκαλυπτικό πως και τα δύο κόμματα επιμένουν σε μιά πολιτική δραστικής μείωσης των φόρων. Και οι δύο συνομιλητές συμφώνησαν πως σε μιά οικονομία που κλονίζεται είναι εγκληματική κίνηση η όποια αύξηση της φορολογίας. Διότι έτσι νεκρώνεται η αγορά, απονευρώνεται η κατανάλωση και πεθαίνει το λιανικό εμπόριο. Μαζί με όλα αυτά οι μεγάλοι φόροι γονατίζουν τις σοβαρές επιχειρήσεις και οδηγούν την οικονομία γενικότερα σε αδιέξοδα. Και τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα συμφωνούν πως κάθε σκέψη για φόρους σε σχέση με την μελλοντική πορεία της οικονομίας θα ήταν καταστροφική. Η κάθε πλευρά βέβαια βλέπει διαφορετικά την ανάπτυξη και την χρησιμοποίηση των εσόδων του προυπολογισμού. Δεν διαφωνούν όμως πως οι καινούργιοι φόροι αποτελούν την χαριστική βολή για μιά οικονομία σε κρίση.
Αξίζει βέβαια να σημειώσουμε πως…

Που οδηγείται η Κεντροδεξιά, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

«Η κυβέρνηση ακολουθεί μιά πολιτική νεοφιλελεύθερου σοσιαλισμού»
Αντώνης Σαμαράς, Πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας

Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει προκαλέσει συγχύσεις και σοβαρότατες πολιτικές ανακατατάξεις. Αρχίζοντας από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου η συντηρητική κυβέρνηση Μπούς αναγκάσθηκε, κάτω από την πίεση της «πολιτικά ορθής» αντίδρασης τραπεζιτών και λογής οικονομολόγων, να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη των δημοσίων ταμείων και να χρηματοδοτήσει πολλούς κλυδωνιζόμενους χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς. Η απειλη ήταν η ολοκληρωτική κατάρρευση της οικονομίας. Παρά την σθεναρή αντίδραση πάνω απο εκατό μελών του Κογκρέσσου και δεκάδων αναγνωρισμένων οικονομολόγων (ανάμεσά τους και τρείς βραβευμένοι με Νόμπελ) το κράτος εγκατέλειψε τις αγορές κι’ αναμίχθηκε ολοκληρωτικά στην οικονομία. Είχα τότε γράψει πως ο νεοφιλελευθερισμός είχε τελειώσει. Και πως τα συνακόλουθα αδιέξοδα της αμερικανικής οικονομίας θα οφείλονταν αποκλειστικά και μόνο στην ανάμιξη του κράτους στις αγορές.

Χρειάσθηκε να περάσουν δύο περίπου χρόνια και να...

Αριστερές Ανοησίες, του Α.Ανδριανόπουλου

Όταν βρέθηκα στο τιμόνι του Δήμου του Πειραιά ολοκλήρωσα μια σειρά από έργα ανάπλασης της πόλης δίχως να χρεωθεί ο Δήμος ούτε μία, τότε, δραχμή. Οι προσπάθειές μας κινήθηκαν πάνω στη βάση ιδιωτικών χορηγιών με μοναδικό αντάλλαγμα την διαφημιστική προβολή του φορέα που διέθετε τους πόρους. Θυμίζω πως και όσα έργα έκανε ο ίδιος ο Δήμος τα έκανε με συνεργεία αυτεπιστασίας. Δίχως δηλ εργολαβίες και αναθέσεις σε παράγοντες εκτός Δήμου.

Το αποτέλεσμα ήταν να πετύχουμε με ελάχιστο κόστος σημαντικές τότε διακρίσεις (λ.χ. δεύτερη καθαρότερη πόλη της Ευρώπης και καλύτερη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση σύμφωνα με το CNN). To κυριότερο όμως ήταν πως παρέδωσα ένα Δήμο δίχως αυξημένα δημοτικά τέλη και με πλεόνασμα στον προυπολογισμό του. Σε αιτήματα μάλιστα κατοίκων για πρόσθετα δημοτικά έργα πρότεινα την περιφερειακή η τοπική επιβάρυνση ώστε εκείνοι που απολαμβάνουν το αποτέλεσμα του έργου να είναι και εκείνοι που θα φέρουν και το σχετικό οικονομικό βάρος. Δυστυχώς η σχετική μου πρόταση δεν μπόρεσε να εφαρμοσθεί διότι η τότε κυβέρνηση δεν δέχθηκε να προωθήσει την απαραίτητη σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Θυμήθηκα τις σχετικές με το τότε δραστηριότητες παρακολουθώντας...

ΤΟ....ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ του Α.Ανδριανόπουλου

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να γίνω καυστικός αλλά οι προοπτικές μαζικών επενδύσεων στην Ελλάδα από αξιόπιστους διεθνείς φορείς μοιάζουν με ευθυμογράφημα. Και ο λόγος είναι απλός. Οι επενδύσεις δεν είναι κινήσεις φιλανθρωπίας που στοχεύουν στην εξασφάλιση καλύτερων ημερών για τους Έλληνες πολίτες. Οι επενδύσεις είναι απλά και ξάστερα πρωτοβουλίες οικονομικής κερδοσκοπίας τις οποίες αναλαμβάνει κάποιος στοχεύοντας σε υψηλές αποδόσεις και εξασφαλισμένα κατά το δυνατόν κέρδη. Μιά ματιά στο κλίμα απέναντι στις αγορές που κυριαρχεί στην Ελλάδα εύκολα πείθει κάποιον πως μιά τέτοια προοπτική είναι μάλλον ουτοπική.

Η προσέλκυση ξένων επενδύσεων προϋποθέτει ορισμένα δεδομένα. Το κυριότερο από αυτά είναι ταχύτατες διαδικασίες εγκατάστασης των σχετικών καινούργιων επιχειρηματικών μονάδων. Υποτίθεται πως το εμπόδιο αυτό θα ξεπερασθεί με το νομοσχέδιο για fast track επενδύσεις που προωθεί στη Βουλή ο κ. Χάρης Παμπούκης. Το «υποτίθεται» αναφέρεται στην αστείρευτη πηγή πρωτότυπων διαδικασιών που σκαρφίζεται η ελληνική γραφειοκρατία προκειμένου να μη χάσει εξουσίες και αρμοδιότητες. Με σημαία την ανάγκη

«ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ» σύντομα η οικονομία, του Α. Ανδριανόπουλου

Αν περάσει αυτός ο Προυπολογισμός η ελληνική οικονομία έχει τελειώσει!! Είναι αδύνατον να καταλάβω πως γίνεται άνθρωποι σπουδαγμένοι σε καλά σχολεία του εξωτερικού να προωθούν τέτοιες πολιτικές που αναπόφευκτα θα ενταφιάσουν την χώρα. Και θέλω εδώ να ξεκαθαρίσω πως δεν έχουν οι ρυθμίσεις αυτές την παραμικρή σχέση με τον σύγχρονο αποδιοπομπαίο τράγο - που δεν είναι άλλος από το περίφημο Μνημόνιο. Αυτές είναι πολιτικές καθαρά της ελληνικής κυβέρνησης.

Οφείλει ο κόσμος να κατανοήσει πως τις περίφημες συμφωνίες με την ευρωπαική ένωση και το διεθνές νομισματικό ταμείο δεν μας τις επέβαλε κανένας. Εμείς τις επιζητήσαμε διότι ήταν αδύνατον μόνοι να εκπληρώσουμε τις οικονομικές μας υποχρεώσεις. Και είναι προφανές πλέον πως η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύθηκε. Τουλάχιστον σοβαρά. Διότι είναι αδύνατον να συμφωνούσαν οι δανειστές μας – εφ όσον τους το εξηγούσαμε βέβαια - σε πολιτικές φορολογικών επιδρομών που θα κατεδάφιζαν την αγορά και θα εξαντλούσαν τον οποιοδήποτε δυναμισμό είχε ακόμη η οικονομία. Η πλειονότητα των αναλυτών και στελεχών του ΔΝΤ δημοσιεύουν στην ιστοσελίδα του μελέτες με τις οποίες υποστηρίζουν την ανάγκη εξασφάλισης ισχυρού λαικού εισοδήματος. Ωστε να είναι εφικτή η ανάκαμψη μέσω μιάς δυναμικής και δραστήριας αγοράς. Είναι δυνατόν να διαφωνούσαν αν τους περιγράφαμε το βάραθρο στο οποίο η οικονομία μας θα βάδιζε μέσω των απανωτών φορολογικών μέτρων;

Και ο κουραστικός μονόλογος για την φοροδιαφυγή καιρός είναι να...