Μπορεί η χώρα να αντιμετωπίζει μια πρωτόγνωρη κρίση, αλλά εδώ και αρκετές ημέρες στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας είναι η φλυαρία περί συναίνεσης. Υψώνοντας αυτή τη σημαία, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πρωτοτύπησε. Πριν απ’ αυτόν ο Κώστας Καραμανλής και πριν από εκείνον ο Κώστας Σημίτης είχαν υψώσει την ίδια σημαία. Όταν ένας πρωθυπουργός αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες, επιχειρεί να καταστήσει την αξιωματική αντιπολίτευση συνυπεύθυνη για την πολιτική του και, ως εκ τούτου, συμμέτοχη στο κόστος. Η συναίνεση προσφέρεται σαν όχημα, επειδή η λέξη ακούγεται θετικά στα αυτιά των πολιτών.Στο σημείο που έχουμε φτάσει είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε την αλφαβήτα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Οι ρόλοι συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης είναι διακεκριμένοι. Σε όποια ζητήματα τα κόμματα συγκλίνουν εκεί η συναίνεση προκύπτει φυσικά από την κοινοβουλευτική διαδικασία. Σε όποια ζητήματα υπάρχουν διαφορές, προκύπτει αντιπαράθεση, η οποία είναι κατά κανόνα πιο


