
Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ μαζεύτηκαν τόσοι ἠλίθιοι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο! Βλέπετε τὴν Στάη. Ἡ ὁποία, γιὰ νὰ «ἁρπάξῃ» λίγη δόξα ἀπὸ τὴν βλακεία καὶ τὴν ψευτιά, ἀναφερομένη στοὺς ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, ἐρώτησε:
«μὰ καλὰ, αὐτὰ τὰ πρόσωπα ὑπῆρξαν»;
Ὄχι «καλή» μου… Δὲν ὑπῆρξαν… Τώρα ξεκινοῦν ἀπὸ κάπου… Ἄγνωστο τὸ ποῦ… Κι ἔρχονται…
(Λεπτομέρειες στὸ Ῥεσᾶλτο)
Ὅταν θὰ φθάσουν μὲ τὸ καλό, θὰ σὲ φωνάξουμε νὰ τοὺς γνωρίσῃς… Μὴν βιάζεσαι….Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μαζεύτηκαν σὲ αὐτὸν τὸν τόπο τόσοι πολλοί ἀνθέλληνες τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο!
Βλέπετε κάθε βερεμοτατσοπουλολιακοδραγωνορεπουσοφραγγουδάκηδες. Εἶναι παράλογον! Ἀκόμη καὶ




