Στην θέση των Σύρων σήμερα κάποτε υπήρξαμε εμείς...του Αλκιβιάδη Ψάρα

Σήμερα το πρωϊ ακουγα στο ΣΚΑΪ ενα πολυ θυμωμένο κυριούλη με ύφος "εγώ ξέρω ρε χαμένοι" να χρησιμοποιεί την επιχειρηματολογία "ναι αλλά αυτοί που μένουν στο κέντρο ζούν μέσα στο φόβο" και "καταστρέφεται το κέντρο από τους ξένους". Ολα αυτά σε ένα πλαίσιο εθνικοπραφροσύνης που βέβαια καμμία σχέση έχει με τον ελληνισμό σε οποιαδήποτε από τις εκφάνσεις του στο ρού της ιστορίας. Ηταν ακριβώς η λογική της Χρυσής Αυγής. Τα "καλα παιδιά" που βοηθούσαν τις γιαγιάδες να πάρουν την σύνταξη τους για να μη τις κλέψουν οι "ξένοι" και που όποτε τύχαινε, αποκλειστικά και μόνο για να προστατεύσουν τους "γνήσιους ελληνες" εννοείται, επετίθεντο ανα ομάδες πάντα σε πακιστανούς βενζινάδες και ντελιβεράδες που με την παρουσία τους "υπονομεύουν τον ελληνισμό".

Το σημείο εκκίνησης είναι το ίδιο. Το είδος του δόλου διεφέρει στις δύο περιπτώσεις. Στην περίπτωση του ομιλητή του ΣΚΑΪ είναι ενδεχόμενος. Η ιστορία όμως είναι αμείλικτη. Στην θέση των Σύρων σήμερα κάποτε υπήρξαμε εμείς. Εμείς οι πρόσφυγες και αυτοί οι καλουμενοι να υποστούν τους ξενόφερτους. Οπως στην θέση των προσφύγων είμαστανε εμείς οταν ο ελληνισμός

Ανακοίνωση ΠΑΣΙΔΙΚ 23 12 2013 για τις προσφυγές.

Αθήνα, 23/12/2013

Ανακοίνωση - Ενημέρωση

Σχετικά με το θέμα των προσφυγών ενός εκάστου των μελών μας που αφορά το rebate και το claw back, επιθυμούμε να δώσουμε περισσότερες διευκρινίσεις στα ερωτήματα που έχουμε τον τελευταίο καιρό δεχθεί από αρκετά μέλη μας.

Αρχικά ο κ. Υπουργός Υγείας μας ενημέρωσε ότι τα σημειώματα που είχαν αποσταλεί και αφορούσαν το rebate και το claw back, ήταν μόνο ενημερωτικά και πως όλο το πλαίσιο θα τροποποιούνταν μεταγενέστερα. Ζητήσαμε την τροποποίηση του συστήματος επίμονα έχοντας καταθέσει και συγκεκριμένες προτάσεις. Όμως δεν έγινε μέχρι σήμερα τίποτα σε αυτή την κατεύθυνση, ενώ συνεργάτες του Υπουργού δηλώνουν είτε σύντομη έναρξη των διαδικασιών είτε άγνοια, όπως επίσης και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Αντίθετα, ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προέβη σε ηλεκτρονική καταγραφή της ημέρας και ώρας που ενημερώθηκε κάθε πάροχος για το σημείωμα περί του ποσού της έκπτωσης (rebate) και της αυτόματης επιστροφής (claw back), προκειμένου να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά δικαστικά (ειδάλλως δεν θα

Πανελ. Φαρμακ. Σύλλογος:Αίτηση ακυρώσεως και αίτηση αναστολής για την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των Φαρμακείων

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, κατατέθηκε χθες 24.10.2011 στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακυρώσεως και η αίτηση αναστολής εκτελέσεως του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου (Π.Φ.Σ.) για την ακύρωση της απόφασης του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης που αφορά την απελευθέρωση

ΣΤΟ ΣτΕ ΠΡΟΣΕΦΥΓΑΝ ΟΙ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!

Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Αττικής με προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητάει να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική, παράνομη και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εγκύκλιος...

Προσφυγή του ΙΣΑ στο ΣτΕ για την περίθαλψη των δημοσίων υπαλλήλων.

Ο Ιατρικός Σύλλογος προσέφυγε στο ΣτΕ κατά της απόφασης που απαγορεύει στους δημοσίους υπαλλήλους να πηγαίνουν σε όποιο γιατρό θέλουν

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών με προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας υποστηρίζει ότι είναι αντισυνταγματική και παράνομη η υπουργική απόφαση που δεν επιτρέπει στους δημόσιους υπαλλήλους ασφαλισμένους στον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου (Ο.Π.Α.Δ.) να χρησιμοποιούν γιατρούς οι οποίοι δεν είναι

Ο ΣΦΕΕ προσφεύγει στο ΣτΕ για τα κριτήρια της λίστας φαρμάκων.

Ο ΣΦΕΕ κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακυρώσεως της κοινής υπουργικής απόφασης , με την οποία καθορίζονται τα κριτήρια κατάρτισης της λίστας συνταγογραφούμενων φαρμάκων.

‘Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση του ΣΦΕΕ, «η πράξη αυτή κρίθηκε απαραίτητη για τρεις κυρίως λόγους με δεδομένο ότι η προαναφερόμενη Υπουργική Απόφαση (υπ’ αριθμ. ΔΥΓ3α/οικ.2466/2010):
1.       Βρίσκεται εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης από τη στιγμή που μειώνει περαιτέρω τις τιμές

Στο ΣτΕ ο ΙΣΑ για την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων!

«Αντισυνταγματική και παράνομη» είναι η ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων του ΕΣΥ, υποστηρίζει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών σε προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, με την προσφυγή του ζητά να ακυρωθεί η υπουργική απόφαση που εκδόθηκε στις 31.10.2010 σύμφωνα με το Ν. 3868/2010, ο οποίος καθιέρωσε την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων.
Με την υπουργική απόφαση, «καθιερώνεται η ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων που ανήκουν στο ΕΣΥ με την επέκταση των εξωτερικών

Στη Δικαιοσύνη θα προσφύγει ο ΙΣΑ για την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων

Στη Δικαιοσύνη θα προσφύγει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών ζητώντας την ακύρωση της υπουργικής απόφασης για την ολοήμερη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων θεωρώντας την ως αντισυνταγματική.

Σε ανακοίνωσή του ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στο θεσμό της ολοήμερης λειτουργίας των νοσοκομείων, θεωρώντας ότι προκαλούνται τα εξής προβλήματα:
--Ενθαρρύνεται η παραοικονομία και η διαπλοκή στο ΕΣΥ.
--Μετατρέπονται τα νοσοκομεία σε super markets Υγείας αγνοώντας προκλητικά την τραγική οικονομική κατάσταση των Ταμείων, αφού αυτά καλούνται να αγοράσουν ιατρικές υπηρεσίες έναντι

Στην προσφυγή κατά του μνημονίου και η ΟΕΝΓΕ!

Προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του μνημονίου που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με την Τρόικα, κατέθεσαν 10 φορείς. Την προσφυγή υπογράφει μεταξύ άλλων και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), Δημήτρης Βαρνάβας.

Με την προσφυγή των εκατό σελίδων, ζητείται να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικά τα οικονομικά μέτρα που επιβάλλονται. Συγκεκριμένα προσβάλλονται:

• Το «πάγωμα» μισθών - συντάξεων.
• Η περικοπή 13ου και 14ου μισθού.
• Η μείωση ή κατάργηση διαφόρων επιδομάτων.
• Η περικοπή 13ης και 14ης σύνταξης.
• Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
• Οι νόμοι της εφαρμογής του Μνημονίου.
• Τρεις υπουργικές αποφάσεις - εγκύκλιοι με οδηγίες για τις περικοπές.
• Μισθοδοτικές καταστάσεις (φύλλα αποδοχών Ιουλίου) για τις μειώσεις.

Οι εκπρόσωποι των φορέων καταγγέλλουν εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, πρωτοφανείς μεθοδεύσεις, παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, εκποίηση των πάντων, ενώ πέρα από τις δικαστικές διαμάχες προανήγγειλαν αγώνες στον δρόμο που θα φουντώσουν από τον Σεπτέμβριο.

Σύμφωνα με τη βασική νομική επιχειρηματολογία, «ο νόμος εφαρμογής του μνημονίου δεν ψηφίστηκε από αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 των βουλευτών, παρόλο που πρόκειται ουσιαστικά για διεθνή συνθήκη.

Επιπλέον, με νομοθετική τροποποίηση εκχωρήθηκαν μη νόμιμα στον υπουργό Οικονομικών αρμοδιότητες της Βουλής, ώστε να μπορεί μόνος του να υπογράφει μνημόνια, δανειακές συμβάσεις κλπ, κάτι που παραβιάζει τη συνταγματική επιταγή για ψήφιση νόμου όταν υπάρχουν μέτρα που επιβαρύνουν τους Έλληνες».

Η δικαστική εκκαθάριση της υπόθεσης αναμένεται μέχρι το τέλος του χρόνου, ενώ παράλληλα θα συζητηθούν οι προσφυγές που έγιναν από δικαστές (εν ενεργεία και συνταξιούχους) στο μισθοδικείο.

"Το Μνημόνιο υποθηκεύει το μέλλον για δέκα γενεές"

Κατάλυση κάθε έννοιας δικαίου και κατάφωρη παραβίαση της εθνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας σηματοδοτεί η υπογραφή του διαβόητου Μνημονίου με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, όπως υποστηρίζεται στην προσφυγή που κατέθεσαν χθες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, η ΑΔΕΔΥ και άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις. Στη συνέντευξη που ακολούθησε μάλιστα, διατυπώθηκαν σκληρές επικρίσεις για τις κυβερνητικές επιλογές, ενώ δικηγόροι και συνδικαλιστές προειδοποίησαν ότι οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις θα "φουντώσουν" από τον Σεπτέμβριο.

Παρουσιάζοντας την προσφυγή ο πρόεδρος του ΔΣΑ, Δημήτρης Παξινός, υπογράμμισε ότι η σύμβαση στην πραγματικότητα εκποιεί τον εθνικό πλούτο "από πλατείες μέχρι λιμάνια" και υποθηκεύει το μέλλον των νέων "για δέκα γενεές...". Απαντώντας μάλιστα σε ερώτηση τι προτίθεται να κάνει ο ΔΣΑ αν γίνει δεκτή η αίτηση, αλλά η κυβέρνηση αρνηθεί να εφαρμόσει την απόφαση, υπογράμμισε: "Το σύνταγμα μιλάει για τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Τότε θα έχει καταλυθεί η έννομη τάξη, η δημοκρατία..."

Για "πρωτοφανή μέτρα", που "τοποθετούν τα δικαιώματα των δανειστών πάνω από την κυριαρχία των κρατών", έκανε λόγο, από την πλευρά του, ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Γ. Κασιμάτης, ο οποίος συντόνισε την επιστημονική ομάδα που επεξεργάστηκε την προσφυγή. "Ανατίθενται συμβάσεις που αφορούν την κυριαρχία των κρατών σε δικηγορικά γραφεία" είπε με νόημα ο καθηγητής.

Σημειώνεται ότι την αίτηση ακύρωσης των υπουργικών αποφάσεων, με τις οποίες ρυθμίζονται τα της εφαρμογής του Μνημονίου, υπογράφουν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, η ΕΣΗΕΑ, το ΤΕΕ, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού, ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης και ορισμένα μέλη των ανωτέρω φορέων.

Στην πολυσέλιδη αίτηση των φορέων υπογραμμίζεται -μεταξύ άλλων- ότι το δημόσιο συμφέρον θα πρέπει κάθε φορά να αιτιολογείται επαρκώς όταν λαμβάνονται μέτρα, που θίγουν δικαιώματα τα οποία προστατεύονται από το σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις. Προβάλλονται επίσης τέσσερις βασικοί λογοι ακυρότητας για τη στήριξη της προσφυγής και πιο συγκεκριμένα:

* Δεν τηρήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 28 παρ. 2 του συντάγματος για την ψήφιση του νόμου, σύμφωνα με την οποία απαιτείται πλειοψηφία 3/5 των βουλευτών "για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη".

* Παραβιάστηκε το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος αφού η κύρωση της συνθήκης δεν έγινε με νόμο. Σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή, "οι συνθήκες για εμπόριο, φορολογία, οικονομική συνεργασία και συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις κι όσες άλλες περιέχουν παραχωρήσεις για τις οποίες σύμφωνα με άλλες διατάξεις του συντάγματος, τίποτα δεν μπορεί να οριστεί χωρίς νόμο ή οι οποίες επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, δεν ισχύουν χωρίς τυπικό νόμο που τις κυρώνει".

* Παραβιάστηκε το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και κατ'' επέκταση το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς πλήττεται σφοδρά το δικαίωμα στην περιουσία, στην έννοια της οποίας εμπίπτουν τόσο οι αμοιβές όσο και οι συντάξεις.

* Παραβιάστηκε το άρθο 22 παρ. 2 και 23 του συντάγματος, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις εργασίας 87, 98, 150 και 151 και το άρθρο 8 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Μορφωτικά Δικαιώματα, καθώς με βάση τις διατάξεις του Μνημονίου, δεν προστατεύονται οι συλλογικές συμβάσεις ως μέσο καθορισμού των αποδοχών των εργαζομένων και των όρων και συνθηκών εργασίας.

(ΠΗΓΗ ΑΥΓΗ)

Το Μνημόνιο αντιμέτωπο με Σύνταγμα, Δικαιοσύνη, των Ιωαννας Mανδρου - Κωνσταντινου Zουλα.

Τον σκληρό πυρήνα των μέτρων της κυβέρνησης για τη δημοσιονομική προσαρμογή αφορούν οι πρώτες προσφυγές που κατατίθενται εντός των ημερών στη Δικαιοσύνη. Αιχμή του δόρατος στα σχετικά κείμενα που ετοιμάζουν ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας (ΔΣΑ), η ΑΔΕΔΥ και η Ομοσπονδία Πολιτικών Συνταξιούχων θα αποτελέσει το ίδιο το Μνημόνιο, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και οι διατάξεις του ασφαλιστικού.

Σημειωτέον ότι το ενδεχόμενο να αποδειχθεί ότι προσκρούουν στο Σύνταγμα κάποιες από τις δρομολογούμενες αποφάσεις υπογραμμίζεται ακόμη και από κορυφαίους δικαστικούς που δήλωσαν στην «Κ» ότι «υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις για τις οποίες μπορεί να εκφραστεί με βεβαιότητα ότι θα κριθούν αντισυνταγματικές». Δεν πρέπει δε, να θεωρείται τυχαίο ότι τόσο ο κ. Ευ. Βενιζέλος όσο και ο κ. Ανδρ. Λοβέρδος -δηλαδή οι δύο συνταγματολόγοι της κυβέρνησης που επιμελήθηκαν με τον κ. Χάρη Παμπούκη τις επίμαχες ρυθμίσεις- έχουν δημοσίως αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ο υπουργός Εργασίας παραδέχθηκε ότι «για ορισμένες προβλέψεις του Μνημονίου το ενδεχόμενο μιας αρνητικής δικαστικής απόφασης είναι μεγαλύτερο όχι μόνο από την ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», ενώ και ο κ. Βενιζέλος θέλησε να αποστασιοποιηθεί πολιτικώς από μια τέτοια περίπτωση. Χαρακτήρισε το Μνημόνιο «υβρίδιο οικονομικού Δικαίου», υπονοώντας ότι είναι άγνωστο πώς θα κριθεί δικαστικά μια ακραία παρέμβαση σε όλο το εργασιακό και ασφαλιστικό μοντέλο που δεν έχει προηγούμενο στην Ε. Ε.

Κατά πληροφορίες της «Κ», έξι είναι τα σημεία των επίμαχων ρυθμίσεων (του ασφαλιστικού ν/σ και των εργασιακών αλλαγών) που ανησυχούν σφόδρα το Μαξίμου ως προς το ενδεχόμενο να αποδειχθούν μετέωρα είτε από την ελληνική είτε τη διεθνή Δικαιοσύνη. Κατά τις ίδιες πηγές και τα έξι αυτά σημεία συγκαταλέγονται στην πρώτη προσφυγή που θα καταθέσουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας η ΑΔΕΔΥ και ο ΔΣΑ. Ας τα δούμε αναλυτικά:

1. Η διάκριση μεταξύ της βασικής και αναλογικής σύνταξης -με το κράτος να εγγυάται στο εξής μόνον την πρώτη- εκτιμάται ότι μπορεί να θεωρηθεί παραβίαση των άρθρων 22 (παρ. 2) και 25 του Συντάγματος που προβλέπουν την υποχρέωση της πολιτείας να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση και να εγγυάται την αρχή του Kράτους Δικαίου.

2. Η ραγδαία αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών με ανήλικα τέκνα αναφέρεται ότι μπορεί να προσκρούσει στο άρθρο 21 που προστατεύει τη μητρότητα και την οικογένεια.

3. Η αιφνιδιαστική μείωση του χρόνου προειδοποίησης των απολύσεων θεωρείται ότι μπορεί να καταστρατηγεί όχι μόνο το Σύνταγμα (άρθρο 22), αλλά και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Και τούτο διότι χαρακτηρίζεται «νομοθετική παρέμβαση που θίγει τη νόμιμη προσδοκία κάθε εργαζομένου είτε για την καταβολή μισθού είτε για την είσπραξη αποζημίωσης», ενδεχόμενο που έχει αποτρέψει με απόφασή της ακόμη και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (40/1998).

4. Η επαπειλούμενη κατάργηση (εν τοις πράγμασι) των συλλογικών συμβάσεων εργασίας θεωρείται ότι αντίκειται ευθέως στα συνταγματικά άρθρα 22 (παρ. 2) και 23 (παρ. 1), αλλά και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας (87/1948 και 98/1949) που έχουν κυρωθεί από την Ελλάδα.

5. Η διαφοροποίηση στις αμοιβές των εργαζομένων κάτω των 25 ετών αναφέρεται ότι θίγει το άρθρο 4 του Συντάγματος που εισάγει την ισότητα, αλλά και το άρθρο 22 που προσδιορίζει την αρχή της ισότητας στις αμοιβές.

6. Τέλος, στο Μαξίμου δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσβληθούν δικαστικά ακόμη και οι ήδη ληφθείσες αποφάσεις για δραστικές περικοπές σε μισθούς και κυρίως στις συντάξεις, καθώς νομικοί υποστηρίζουν ότι προσβάλλουν όχι μόνον το Σύνταγμα, αλλά και μια πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που προβλέπει ότι η σύνταξη καταβάλλεται ως «συνέπεια της επί σειράν ετών εργασίας και είναι υπό την έννοια αυτή μισθός».

Εξυπακούεται ότι όλες αυτές οι εκτιμήσεις τελούν υπό τη δικαστική κρίση. Αλλά καθώς ήδη το Ελεγκτικό Συνέδριο ουδόλως έδειξε να συμμερίζεται το πολιτικό επιχείρημα περί έκτακτων συνθηκών και έκρινε αντισυνταγματικές πολλές πρόνοιες του ασφαλιστικού για τους δημοσίους υπαλλήλους, τούτο σχεδόν προδικάζεται ότι θα συμβεί και με το ΣτΕ, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες που θα έχει μια τέτοια εξέλιξη στις ευρύτερες πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις...

Θα δοθούν «μάχες» στα δικαστήρια

Αν για συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Μνημονίου εκφράζεται βεβαιότητα μεταξύ ανωτάτων δικαστικών ότι θα εκπέσουν για λόγους συνταγματικότητας, για κάποιες άλλες η έκβαση είναι ανοιχτή και γι' αυτές θα δοθούν «μάχες» στα δικαστήρια. Για το ίδιο το Μνημόνιο, που θα προσβληθεί δικαστικά με αίτηση ακυρώσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εκφράζονται επιχειρήματα ότι όφειλε να κυρωθεί ως διεθνής σύμβαση, αλλά υπάρχει και η άποψη ότι δεν εκχωρεί θέματα λαϊκής κυριαρχίας σε τρίτους, οπότε ορθά ψηφίστηκε όπως ψηφίστηκε. Στην ίδια κατηγορία, εκτιμάται ότι ανήκουν και οι ρυθμίσεις του ασφαλιστικού για τον ιδιωτικό αλλά και τον δημόσιο τομέα, που αφορούν την ενοποίηση των ταμείων με την υπαγωγή δημοσίων υπαλλήλων στο ΙΚΑ. Οι ρυθμίσεις αυτές, που δέχθηκαν ήδη τα πυρά από την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στηρίζονται από πολλούς νομικούς -τα επιχειρήματά τους συμμερίζεται και η κυβέρνηση- και γι' αυτό η τύχη τους στα δικαστήρια δεν μπορεί να προβλεφθεί εκ των προτέρων. Το ίδιο εκτιμάται ότι θα συμβεί και με τις προσφυγές για τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και για την επιβολή του ΛΑΦΚΑ, η τύχη των οποίων θα κριθεί με βασικό επιχείρημα αν είναι μέτρα μόνιμα, όποτε ο κίνδυνος να κριθούν αντισυνταγματικά είναι ορατός. Αν, όμως, θεωρηθούν προσωρινά, με τη λογική ότι ελήφθησαν για την αντιμετώπιση της κρίσης, τότε μπορεί να περάσουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας.

(ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ερχεται «μπαράζ» προσφυγών για εργασιακό και ασφαλιστικό.

Εγκριτοι δικαστικοί επισημαίνουν πως εντοπίζονται πολλές παραβάσεις του Συντάγματος και διεθνών συνθηκών στα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση και εκτιμούν πως σύντομα η χώρα θα μετατραπεί σε ένα απέραντο δικαστήριο

Σε ένα απέραντο δικαστήριο θα μετατραπεί σύντομα η χώρα, καθώς θα υπάρξει κύμα προσφυγών και αγωγών εναντίον του συνόλου των μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση (για το Εργασιακό, το Ασφαλιστικό, τις οικονομικές περικοπές). Αρκετά από αυτά υποστηρίζεται ότι μπορεί να προσκρούσουν στον προστατευτικό τοίχο του Συντάγματος, σε διεθνείς συνθήκες και τελικά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Τα μέτρα θα περάσουν άμεσα από έναν πρώτο σύντομο δικαστικό έλεγχο, όπου είναι πιθανό να έχουν μικρές «απώλειες» και να κριθούν κατ’ αρχήν νόμιμα, εν όψει του έντονου δημοσίου συμφέροντος που επικαλείται η κυβέρνηση και των έκτακτων δημοσιονομικών συνθηκών που αντιμετωπίζει η χώρα.

Ωστόσο, το «μπαράζ» των προσφυγών που θα ακολουθήσει μπορεί να έχει τελείως διαφορετική τύχη στα εθνικά ή και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Εγκριτοι δικαστικοί λειτουργοί βεβαιώνουν ότι στην πράξη, όταν «καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός», μπορούν να εντοπιστούν πολλές παραβάσεις του Συντάγματος και διεθνών συνθηκών, ιδίως σε περιπτώσεις αιφνίδιων αλλαγών που θίγουν «ώριμα δικαιώματα» ή χειροτερεύουν τις εργασιακές ή συνταξιοδοτικές συνθήκες σε δυσανάλογα μεγάλο βαθμό, προσβάλλοντας έτσι όχι μόνο την αρχή της αναλογικότητας αλλά και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του πολίτη προς το κράτος. Ηδη οι πρώτες προσφυγές στρέφονται κατά της περικοπής επιδομάτων και δώρων (αδείας, γιορτών) σε δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, που έγινε με τα πρώτα νομοθετικά μέτρα της κυβέρνησης.

Στην περικοπή αυτή έδωσε τη συγκατάθεσή της η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΣ) με ελάχιστες επιφυλάξεις, κρίνοντας τις ρυθμίσεις αναγκαίες και αναπόφευκτες, λόγω της εξαιρετικά κρίσιμης δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και της υποχρέωσης να ανταποκριθεί στους όρους του πρόσφατου δανεισμού (ΔΝΤ - Ευρωζώνη).

Ομως, ακόμα και σε αυτή την αρχική «μουδιασμένη» προσέγγιση επισημάνθηκε ότι θίγονται συνταξιοδοτικά και περιουσιακά δικαιώματα (περικοπή 13ης - 14ης σύνταξης, δώρων γιορτών κ.λπ.) που έχουν και συνταγματική κατοχύρωση.

Επισημάνθηκε μάλιστα ότι θα ακολουθήσουν αθρόες προσφυγές στην ελληνική και την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη, αφού διάφορες ρυθμίσεις φαίνεται ότι παραβιάζουν την ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων Ανθρώπου), το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά - πολιτικά δικαιώματα, τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ιδίως για τα περιουσιακά δικαιώματα. Ηδη από την πρώτη αυτή προσέγγιση υπήρξαν και δικαστικές φωνές «διαμαρτυρίας» για τα μέτρα που υπαγόρευσε η τρόικα και το «απαράδεκτο επιτόκιο αλληλεγγύης των Ευρωπαίων εταίρων, ύψους 5%», όπως επεσήμανε ο γενικός επίτροπος ΕΣ, Γ. Σχοινιωτάκης.

Ο ΛΑΦΚΑ

Η επαναφορά του ΛΑΦΚΑ στις μεγαλύτερες συντάξεις θα προσβληθεί και πάλι δικαστικά, με την εύλογη προσδοκία να κρίνει πάλι το ΕΣ (αλλά και τα διοικητικά δικαστήρια) ότι η ρύθμιση παραβιάζει το 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ κα τα παρακρατηθέντα ποσά πρέπει να επιστραφούν στους δικαιούχους. Στην παλαιότερη ρύθμιση είχε επισημανθεί ότι θίγονται περιουσιακά δικαιώματα, χωρίς να προκύπτουν λόγοι έντονου δημοσίου συμφέροντος.

«Μάχη» για όρια ηλικίας και μείωση συντάξεων

Στην «τσιμπίδα» της Δικαιοσύνης θα βρεθούν σύντομα υποθέσεις για τη μη αναγνώριση συνταξιοδοτικού δικαιώματος αλλά και περικοπής του ύψους των συντάξεων.

Δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι με βάση την υπάρχουσα νομολογία, ο νομοθέτης μπορεί κατ’ αρχήν να αλλάξει το ισχύον καθεστώς προς το χειρότερο, εφόσον επιβάλλεται από λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Ωστόσο τα περιουσιακά δικαιώματα κατοχυρώνονται και από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (όχι απαραίτητα ως προς το ύψος τους) και μένει να κριθεί πόσο χαμηλά είναι ανεκτό να οδηγηθούν.

Μπορεί, για παράδειγμα, να κριθεί ότι οι επιβαρύνσεις είναι δυσανάλογα μεγάλες για συγκεκριμένες κατηγορίες ή ότι θίγονται αιφνιδίως πολίτες που θεωρείται ότι είχαν αποκτήσει «ώριμα δικαιώματα».

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Με αρκετές αποφάσεις του το Ευρωδικαστήριο αναγνώρισε την κατοχύρωση περιουσιακών δικαιωμάτων (και συντάξεων) και υπήρξαν περιπτώσεις μεμονωμένων πάντως πολιτών, για τις οποίες δέχθηκε ότι η δραστική μείωση μιας κοινωνικής παροχής (συνταξιοδοτικής παροχής σε περίπτωση χηρείας, βοηθήματος αναπηρίας κ.λπ.) σε συνδυασμό με την αλλαγή των διατάξεων, με την οποία είχε αρχικά υπολογιστεί, μπορεί να παραβιάζουν την ΕΣΔΑ και την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων (από το 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο).

Απομένει να κριθεί αν συνιστούν ανάλογη παραβίαση και οι δραστικές μειώσεις για ευρύτερες κατηγορίες ή το σύνολο των πολιτών.

Συνταγματικά κατοχυρωμένη η διαδικασία της διαιτησίας

Για την έμμεση κατάργηση των διαιτησιών, δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι όποτε είχε αμφισβητηθεί δικαστικά η σχετική διαδικασία από την πλευρά των εργοδοτών, υπήρξε πλούσια νομολογία των ανωτάτων δικαστηρίων που αναγνώρισε τη συνταγματική κατοχύρωση του ισχύοντος συστήματος.

Για τα νέα μέτρα για τις αποζημιώσεις των απολύσεων, δικαστικοί κύκλοι παρατηρούν ότι γίνονται «εύκολες και ελκυστικές» οι απολύσεις στις ηλικίες των μεγαλύτερων αποδοχών (45άρηδες - 55άρηδες) και αντί να προστατεύουν τον εργαζόμενο αποτελούν κίνητρο για την απομάκρυνσή του και την αντικατάστασή του.

Η προοπτική της δημιουργίας ανέργων γονέων αυτής της ηλικίας -αφού ο εργοδότης θα φροντίζει για την έγκαιρη απόλυση πριν από τα 55 έτη, ώστε να αποφεύγει τη συμμετοχή στην αυτασφάλιση- θα οδηγήσει σε καταβαράθρωση του κοινωνικού ιστού στη χώρα μας, όπου είναι γνωστό ότι οι γονείς στηρίζουν οικονομικά τα παιδιά, πολύ περισσότερο τώρα που οι κατώτερες αποδοχές τους θα είναι μειωμένες, όπως και οι συντάξεις των παππούδων.

Τα δικαστήρια -τονίζουν οι ίδιοι δικαστικοί- θα κληθούν να επανεκτιμήσουν τα κοινωνικά κριτήρια που πρέπει να υπάρχουν στις απολύσεις.

Προστασία εργαζομένων

Ετσι, μαζί με τη νομολογία που δέχεται ότι πρέπει να προστατεύονται περισσότερο οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και υπηρεσιακή αρχαιότητα και όσοι έχουν μεγαλύτερες οικογενειακές ανάγκες, θα πρέπει να συνεκτιμάται ότι ο απομακρυνόμενος σε αυτή την ηλικία είναι εξαιρετικά δύσκολο -αν όχι αδύνατο- να ξαναβρεί εργασία. Παράλληλα υπογραμμίζεται ότι με τα τεχνάσματα του διατάγματος στην πράξη ο εργοδότης γλιτώνει πολύ περισσότερο από τη μισή αποζημίωση στην απόλυση, αφού με τον ελάχιστο χρόνο προειδοποίησης (4 το πολύ αντί 24 μηνών) «κερδίζει» και μισθούς 20 μηνών, που αλλιώς θα ήταν υποχρεωμένος να καταβάλει. Μάλιστα ο απολυόμενος σε τέτοιες ηλικίες αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να μην μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αφού δεν θα μπορεί να συμπληρώσει την απαιτούμενη πλέον 35ετία ή 40ετία.

(πηγη ΕΘΝΟΣ)