Σήμερα
το πρωϊ ακουγα στο ΣΚΑΪ ενα πολυ θυμωμένο κυριούλη με ύφος "εγώ ξέρω ρε
χαμένοι" να χρησιμοποιεί την επιχειρηματολογία "ναι αλλά αυτοί που
μένουν στο κέντρο ζούν μέσα στο φόβο" και "καταστρέφεται το κέντρο από
τους ξένους". Ολα αυτά σε ένα πλαίσιο εθνικοπραφροσύνης που βέβαια
καμμία σχέση έχει με τον ελληνισμό σε οποιαδήποτε από τις εκφάνσεις του
στο ρού της ιστορίας. Ηταν ακριβώς η λογική της Χρυσής Αυγής. Τα "καλα
παιδιά" που βοηθούσαν τις γιαγιάδες να πάρουν την σύνταξη τους για να μη
τις κλέψουν οι "ξένοι" και που όποτε τύχαινε, αποκλειστικά και μόνο για
να προστατεύσουν τους "γνήσιους ελληνες" εννοείται, επετίθεντο ανα
ομάδες πάντα σε πακιστανούς βενζινάδες και ντελιβεράδες που με την
παρουσία τους "υπονομεύουν τον ελληνισμό".
Το σημείο εκκίνησης είναι το ίδιο. Το είδος του δόλου διεφέρει στις δύο
περιπτώσεις. Στην περίπτωση του ομιλητή του ΣΚΑΪ είναι ενδεχόμενος. Η
ιστορία όμως είναι αμείλικτη. Στην θέση των Σύρων σήμερα κάποτε υπήρξαμε
εμείς. Εμείς οι πρόσφυγες και αυτοί οι καλουμενοι να υποστούν τους
ξενόφερτους. Οπως στην θέση των προσφύγων είμαστανε εμείς οταν ο
ελληνισμός



