Το ημερολόγιο χρέους της Ελλάδας μέχρι το 2054

http://graphics.wsj.com/greece-debt-timeline/

Η αμερικανική οικονομική εφημερίδα παρουσιάζει σε γραφήματα το ημερολόγιο χρέους της Ελλάδας μέχρι το 2054.

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Eurostat αύξηση κατέγραψε το ελληνικό δημόσιο χρέος το τρίτο τρίμηνο του 2014 φτάνοντας το 176% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα με τη Τράπεζα της Ελλάδας το Εξωτερικό Χρέος δεν περιλαμβάνει τις υποχρεώσεις από μετοχές καθώς και τις άμεσες επενδύσεις.

Ανταλλάξαμε ‘Ρευστότητα’... του Ηλία Καραβόλια

Ο κάθε υποψιασμένος και νοήμων άνθρωπος σε αυτό τον τόπο, κατανοεί ότι πίσω από την απόφαση του Eurogroup και του IMF για την χώρα μας, καλύπτονται οι προθέσεις της Γερμανίας, αδιευκρίνιστες και καλυμμένες στα τεχνικά σημεία του ανακοινωθέντος της σύσκεψης. Είναι πολύ πιθανό πλέον ότι οι Γερμανοί επιδιώκουν μετά τις εκλογές τους , να εφαρμόσουν το σχέδιο ‘ συντεταγμένη χρεοκοπία’ της Ελλάδας, μέσω κουρέματος του χρέους, εντός του ‘μεγάλου κάδου ανακύκλωσης’, του Μόνιμου Μηχανισμού, ώστε η αναγκαστική πλέον στήριξη στους μεγάλους ασθενείς( Ισπανία, Ιταλία και ίσως Γαλλία) να γίνει σε άλλο πλαίσιο, χωρίς το βαρίδιο Ελλάδα(αυτό δεν συνεπάγεται ότι θα μας πετάξουν εκτός ευρώ, αλλά ούτε συνεπάγεται ότι θα μας κρατήσουν ).

Ταυτόχρονα δε, ο κάθε επαρκώς καταρτισμένος στην μακροοικονομική πολιτική ξέρει ότι... η χθεσινή απόφαση, με νοσοκομειακούς όρους( διότι κλινική χρέους είναι η Ευρωζώνη πλέον) μοιάζει

Eurogroup. Οι δικές μας Βερσαλλίες.

 Άρθρο του Σ.Ριζόπουλου
Μια παλιά αραβική παροιμία λέει πως τρία πράγματα δεν γυρίζουν πίσω. Το βέλος που εκτοξεύτηκε, τα λόγια που ειπώθηκαν και η ευκαιρία που χάθηκε. Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να επιτύχει μια καθαρή και οριστική λύση στο πρόβλημα του χρέους, λύση που θα της επέτρεπε να ανακτήσει την εθνική της αξιοπρέπεια. Πολύ δύσκολα πλέον οι διεθνείς συσχετισμοί δυνάμεων θα είναι ξανά τόσο ευνοϊκοί για μια τέτοια ευκαιρία.
Για να κερδίσεις όμως μια ευκαιρία πρέπει να την πιστεύεις. Η ελληνική κυβέρνηση δεν πίστεψε σε αυτή την ευκαιρία. Άλλωστε διάφορα συστημικά «παπαγαλάκια» παίρνοντας «γραμμή» από Μαξίμου, έλεγαν και έγραφαν όλες τις τελευταίες μέρες πως δεν υπάρχει κανένας αντικειμενικός προσδιορισμός της βιωσιμότητας του χρέους και ούτε λίγο ούτε πολύ υποστήριζαν πως είτε βάλεις το πήχη στα 120 δις ή στο 1 τρις είναι το ίδιο αυθαίρετο. Συνεπώς το μόνο που πρέπει να μας νοιάζει είναι να πάρουμε τα λεφτά.
Ο πήχης λοιπόν μπήκε χαμηλά για να μπορέσει εύκολα ο Σαμαράς να περάσει από πάνω. Παίρνουμε