Αναξιοποίητα κονδύλια του ΕΣΠΑ...του Αιμ.Νεγκή

Με το ενδιαφέρον στραμμένο στο ΠΕΔΥ και στα φαρμακεία, έχει περάσει απαρατήρητο το απαράδεκτο γεγονός ότι σε πολλά νοσοκομεία του ΕΣΥ δεν έχουν διοριστεί επί μήνες Δ.Σ. Ανάμεσα στα άλλα, αυτό σημαίνει ότι λιμνάζουν αδικαιολόγητα δεκάδες διαγωνισμοί, ενώ έχουν κατακυρωθεί!

Την ώρα δηλαδή που η χώρα έχει ανάγκη ανάπτυξης, υπάρχουν εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, τα οποία θα μπορούσαν να πέσουν στην αγορά, αλλά μένουν αναξιοποίητα. Το εξοργιστικό, δε, είναι ότι αυτό συμβαίνει γιατί προφανώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν τα βρίσκουν όσον αφορά στα πρόσωπα, που θα στελεχώσουν τα Δ.Σ. των νοσοκομείων του ΕΣΥ. Για μία ακόμη φορά ο κομματισμός στέκεται εμπόδιο στην υγιή ανάπτυξη της χώρας.

Βέβαια, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν φέρει άμεσα την πολιτική ευθύνη καθώς είναι γνωστό

Ανταλλάξαμε ‘Ρευστότητα’... του Ηλία Καραβόλια

Ο κάθε υποψιασμένος και νοήμων άνθρωπος σε αυτό τον τόπο, κατανοεί ότι πίσω από την απόφαση του Eurogroup και του IMF για την χώρα μας, καλύπτονται οι προθέσεις της Γερμανίας, αδιευκρίνιστες και καλυμμένες στα τεχνικά σημεία του ανακοινωθέντος της σύσκεψης. Είναι πολύ πιθανό πλέον ότι οι Γερμανοί επιδιώκουν μετά τις εκλογές τους , να εφαρμόσουν το σχέδιο ‘ συντεταγμένη χρεοκοπία’ της Ελλάδας, μέσω κουρέματος του χρέους, εντός του ‘μεγάλου κάδου ανακύκλωσης’, του Μόνιμου Μηχανισμού, ώστε η αναγκαστική πλέον στήριξη στους μεγάλους ασθενείς( Ισπανία, Ιταλία και ίσως Γαλλία) να γίνει σε άλλο πλαίσιο, χωρίς το βαρίδιο Ελλάδα(αυτό δεν συνεπάγεται ότι θα μας πετάξουν εκτός ευρώ, αλλά ούτε συνεπάγεται ότι θα μας κρατήσουν ).

Ταυτόχρονα δε, ο κάθε επαρκώς καταρτισμένος στην μακροοικονομική πολιτική ξέρει ότι... η χθεσινή απόφαση, με νοσοκομειακούς όρους( διότι κλινική χρέους είναι η Ευρωζώνη πλέον) μοιάζει

Οι πανηγυρισμοί του "πρωταθλητή" χειμώνα...

Πέρσι περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα, αναφερόμασταν με αυτό τον τίτλο «Οι πανηγυρισμοί του "πρωταθλητή" χειμώνα!!», στους άτοπους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης για την ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, που με τη πλήρη ασάφεια των όρων και των διαδικασιών του, αντί να βοηθήσει τη χώρα στη διαχείριση των οικονομικών αδιεξόδων της, την οδήγησε στην εκτίναξη των spreads και την «αγκαλιά» του μνημονίου, που έως κι εκείνη τη στιγμή απορρίπτονταν από τους πάντες μετά βδελυγμίας. Οι χθεσινές αναμενόμενες εξελίξεις (τις είχαμε περιγράψει πλήρως δημιουργούν ένα παρόμοιο με το περσινό περιβάλλον, άτοπης ευεξίας.

Η επιμήκυνση και η σχετική μείωση του επιτοκίου σε επίπεδα που θα έπρεπε να έχουν εξαρχής παραχωρηθεί, ελαφρύνουν δημοσιονομικά κατά κάποια δέκατα της μονάδας το έλλειμμα σε ετήσιο

Το σπρέι για το άσθμα «φρενάρει» την ανάπτυξη των παιδιών.

Το σπρέι με κορτικοστεροειδή που χρησιμοποιούν καθημερινά τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα προκαλεί προβλήματα στην ανάπτυξή τους, σύμφωνα με έρευνα που προτείνει την παράλληλη λήψη προληπτικού σπρέι.

Σύμφωνα με αμερικανική μελέτη, η λήψη σπρέι με κορτικοστεροειδή δύο φορές την ημέρα, αποτελεί μεν την πιο αποτελεσματική θεραπεία αλλά προκαλεί προβλήματα στην ανάπτυξη των παιδιών.
Συνήθως χορηγούνται δύο ειδών

Τα “φρουτάκια” ως πολιτική ανάπτυξης …

Πας στη σύνοδο κορυφής, τρως μια ξεγυρισμένη πεντάρα από τη Γερμανία και μετά γυρνάς και κάνεις δηλώσεις για το σύστημα με το οποίο έπαιξες και τη μαχητικότητα που έδειξε η ομάδα.
Τα φούμαρα δηλαδή που πουλούσαν οι παραγοντίσκοι του ελληνικού ποδοσφαίρου κάποτε, τα θεωρούν πολιτική και μάλιστα εμπνευσμένη οι ηγέτες τού σήμερα!
ΜΕ τέτοιους ηγέτες και τέτοια «πολιτική» δεν είναι περίεργο που οι υπουργοί συναγωνίζονται ο ένας τον άλλο στην κενολογία, περιφερόμενοι από τα πρωινάδικα στα μεσημεριανάδικα και από τα τηλεπαράθυρα των κατά δήλωση δελτίων ειδήσεων σε μεταμεσονύχτιες εκπομπές πολιτικού διαλόγου, όπου συστηματικά απουσιάζουν και ο διάλογος και η πολιτική.
ΚΑΘΕ σωστός υπουργός των καιρών μας θλίβεται πολύ για τις δυσκολίες που περνούν οι πολίτες,

Το φάρμακο της ανάπτυξης, του Mιχαλη Πιτσιλιδη

΄Ολοι συμφωνούν ότι η χώρα δεν θα βγει από το σημερινό αδιέξοδο, αν η πολιτική ανάπτυξης δεν διαδεχθεί σύντομα τις σημερινές κατασταλτικές επιλογές. Το έγκλημα που λέγεται δημόσιος τομέας δεν μπορούσε να παραμένει εσαεί ατιμώρητο.
Ανάπτυξη, ωστόσο, σημαίνει επενδύσεις, κι αυτές απαιτούν κίνητρα και προστασία. Τα κίνητρα είναι απαραίτητα, αφού η Ελλάδα ανταγωνίζεται, στην προσέλκυση επενδύσεων, άλλες χώρες, οι οποίες τα παρέχουν αφειδώς. Εκτός όμως από τα κίνητρα, χρειάζεται και η προστασία των στρατηγικών επιχειρήσεων. Αρκετοί, κυρίως φιλελεύθεροι, απορρίπτουν, για λόγους αρχής, την προστασία. Στην πράξη, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι ισχυρές χώρες έχουν ισχυρές επιχειρήσεις επειδή τις προστάτευσαν (και τις προστατεύουν) από τον

Ξέρεις από ΕΣΠΑ; Ξέρεις από κοροϊδία!

Μια φορά κι έναν καιρό, η κυβέρνηση μιας χώρας έδωσε ένα καρότο σε ταλαίπωρους από την κρίση μικρομεσαίους επιχειρηματίες, που το ονόμασε ΕΣΠΑ. Αυτοί το κυνήγησαν μη έχοντας άλλη επιλογή. Στα μισά του δρόμου εκείνοι που αποφασίζουν το έκοψαν στη μέση. Ετσι οι περισσότεροι επιχειρηματίες έμειναν να κοιτούν τους άλλους κι αυτοί που περίμεναν ότι θα πάρουν μια μπουκιά εξακολουθούν να παραμένουν νηστικοί. Και δεν έζησε κανείς καλά, αλλά χειρότερα...

Ογκώδεις φάκελοι που χαρακτηρίστηκαν «πλήρεις» στοιβάζονται στα γραφεία τους. Τους τοποθετούν πάνω στις ταμειακές μηχανές, οι οποίες -άδειες πλέον- αποτελούν πρώτης τάξεως χώρο για να ακουμπούν την απίστευτη χαρτούρα που θα τους εξασφάλιζε ανάπτυξη της επιχείρησής τους. Με απόγνωση κοιτούν τα μπλοκ επιταγών που έμειναν χωρίς σελίδες και τα τιμολόγια που έκοψαν για να αναβαθμίσουν την επιχείρησή τους, επειδή οι κυβερνώντες τούς υποσχέθηκαν αυτό που δικαιούνται

ΤΟ....ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ του Α.Ανδριανόπουλου

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να γίνω καυστικός αλλά οι προοπτικές μαζικών επενδύσεων στην Ελλάδα από αξιόπιστους διεθνείς φορείς μοιάζουν με ευθυμογράφημα. Και ο λόγος είναι απλός. Οι επενδύσεις δεν είναι κινήσεις φιλανθρωπίας που στοχεύουν στην εξασφάλιση καλύτερων ημερών για τους Έλληνες πολίτες. Οι επενδύσεις είναι απλά και ξάστερα πρωτοβουλίες οικονομικής κερδοσκοπίας τις οποίες αναλαμβάνει κάποιος στοχεύοντας σε υψηλές αποδόσεις και εξασφαλισμένα κατά το δυνατόν κέρδη. Μιά ματιά στο κλίμα απέναντι στις αγορές που κυριαρχεί στην Ελλάδα εύκολα πείθει κάποιον πως μιά τέτοια προοπτική είναι μάλλον ουτοπική.

Η προσέλκυση ξένων επενδύσεων προϋποθέτει ορισμένα δεδομένα. Το κυριότερο από αυτά είναι ταχύτατες διαδικασίες εγκατάστασης των σχετικών καινούργιων επιχειρηματικών μονάδων. Υποτίθεται πως το εμπόδιο αυτό θα ξεπερασθεί με το νομοσχέδιο για fast track επενδύσεις που προωθεί στη Βουλή ο κ. Χάρης Παμπούκης. Το «υποτίθεται» αναφέρεται στην αστείρευτη πηγή πρωτότυπων διαδικασιών που σκαρφίζεται η ελληνική γραφειοκρατία προκειμένου να μη χάσει εξουσίες και αρμοδιότητες. Με σημαία την ανάγκη

Διορθώστε την υγεία - ρίξτε βάρος στις επενδύσεις!

Επενδύσεις σε υγεία, τουρισμό, γεωργία και πράσινη ενέργεια συστήνουν τα Επιμελητήρια ώστε να μην ανακοπεί η προσπάθεια εξόδου από την οικονομική κρίση.
Ενα χρόνο μετά τη μελέτη των πέντε διμερών Επιμελητηρίων για την αναζήτηση στρατηγικής εξόδου της ελληνικής οικονομίας από την κρίση, που συνέδραμε το ΙΟΒΕ, ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου Γιάννος Γραμματίδης εντόπισε τους τομείς στους οποίους πρέπει να δοθεί έμφαση από την κυβέρνηση. Υγεία, τουρισμός, γεωργία και πράσινη ενέργεια είναι οι τέσσερις κλάδοι που μπορεί να εισφέρουν στην αύξηση του ΑΕΠ.

Με την επισήμανση ότι ελλοχεύουν «κίνδυνοι εκτροπής» και η εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών θα αργήσει αρκετά να αποκατασταθεί (τα spreads παραμένουν στις 780 μονάδες βάσης) ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, καθηγητής Γιάννης Στουρνάρας, μίλησε για ενεργοποίηση πολιτικών σε ανταγωνιστικότητα-ανάπτυξη, θεσμούς και κοινωνικό κράτος, πέραν της σταθεροποίησης-ασφαλιστικού που έχει ήδη αρχίσει να τρέχει.

Η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος θα περιορίσει τις συντάξεις στο 15% ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2060 από 24% που εκτιμούσαν χωρίς αυτή, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας θα επιφέρουν αύξηση του ΑΕΠ κατά 3,5%, καθώς και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και των υπηρεσιών που θα συνδράμει κατά 10% το ΑΕΠ στην προσεχή 5ετία και 13% συνολικά.

Οπισθοδρομικό ΕΣΥ
Χαρακτήρισαν οπισθοδρομική τη ρύθμιση για την αναμόρφωση του ΕΣΥ, που διατηρεί το παλαιό διευθυντικό καθεστώς και παρά τις διαμαρτυρίες των γιατρών. Σύμφωνα με τους μελετητές, το ισχύον πολυδιευθυντικό σύστημα διατηρεί το «κλειστό επάγγελμα» των περίπου 4.000 γιατρών που φέρουν τον τίτλο και λαμβάνουν τον μισθό του διευθυντή, μεταξύ 50 και 65 ετών, που δεν κρίθηκαν και δεν αξιολογήθηκαν ποτέ και θα παραμείνουν στις θέσεις απαγορεύοντας την είσοδο σε οποιονδήποτε άλλο γιατρό να διεκδικήσει θέση διευθυντή.

Η έλλειψη διπλογραφικού συστήματος στα 125 νοσοκομεία του ΕΣΥ στοιχίζει 2-3 δισ. ευρώ ετησίως από τη σπατάλη στις προμήθειες, ανεβάζοντας έξι και επτά φορές πάνω το κόστος των υλικών σε μια αγορά 6 δισ. ευρώ ετησίως και με περιθώρια κέρδους 200%.

**Ο διευθύνων σύμβουλος της Boston Consulting Group, Ν. Βρεττός, τόνισε πως δεν μπορεί να συνεχίσουν να μειώνονται οι δαπάνες για δημόσιες επενδύσεις (40% χαμηλότερα από πέρυσι). Εκφράστηκαν έντονες ανησυχίες για την υστέρηση των εσόδων και τονίστηκε πως απαιτείται άμεσα ενεργοποίηση του φορολογικού νόμου και να περιοριστεί η υψηλή σχέση 5,5-6 εσόδων-χρέους που ευνοεί σενάρια χρεοκοπίας.

(ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Περιβάλλον και ανάπτυξη, του Αλεξη Παπαχελα

Αυτή η εφημερίδα έχει υποστηρίξει παραδοσιακά και με σθένος την ανάγκη περιβαλλοντικής πολιτικής στη χώρα και την απόκτηση οικολογικής συνείδησης. Φοβούμαι, όμως, πως ορισμένα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης έχουν φτάσει στο άλλο άκρο, από την εποχή Σουφλιά. Η κυβέρνηση Παπανδρέου εξελέγη με το σύνθημα της «πράσινης ανάπτυξης», αλλά κινδυνεύει να περάσει στη ιστορία ως «πράσινη» μεν, αντιαναπτυξιακή δε.

Η αρμόδια υπουργός έχει δύο μάλλον κακές συνήθειες. Η πρώτη είναι να «ξαναβλέπει τα θέματα από το μηδέν». Αυτό μπορεί να είναι θετικό και αναζωογονητικό, αλλά όσοι θέλουν να επενδύσουν στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην οικοδομή, θέλουν να γνωρίζουν ότι έχουν μπροστά τους ένα σταθερό πλαίσιο κανόνων. Κάποιος που αποφάσισε να ξεκινήσει μια επένδυση στην Ελλάδα το 2000, δεν μπορεί να μαθαίνει ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, το 2010, πως το παιχνίδι άλλαξε και δεν μπορεί να την ολοκληρώσει. Η δεύτερη κακή συνήθεια είναι να λειτουργεί με άγνοια των κανόνων της αγοράς και με μια σχετική εμπάθεια απέναντι στους επιχειρηματίες. Ανέκδοτο έχει γίνει, άλλωστε, η εμπειρία επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στις ιχθυοκαλλιέργειες, τον οποίο παρέπεμψαν σε σύμβουλο της υπουργού γι’ αυτό το θέμα. Στα πέντε λεπτά του ραντεβού, ο σύμβουλος εξήγησε πως «φύσει και θέσει είμαι εναντίον των ιχθυοκαλλιεργειών».

Το πρόβλημα είναι πως η Ελλάδα σήμερα χρειάζεται νέες επενδύσεις, ολοκλήρωση αυτών που έχουν σχεδιαστεί και μια συνέχεια στον τρόπο που αντιμετωπίζει το κράτος ζωτικούς τομείς. Οι βασικές περιβαλλοντικές οργανώσεις παίζουν έναν εξαιρετικά κρίσιμο ρόλο στην ελληνική κοινωνία και έχουν βοηθήσει καταλυτικά στην αλλαγή της κουλτούρας μας σε αυτά τα ζητήματα. Αν όμως αφεθούν να χαράξουν μόνες τους αναπτυξιακή πολιτική, υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος να γίνουμε μια πολύ φτωχή χώρα με πολλούς κορμοράνους και άλλα σπάνια πουλιά. Παράλληλα, είναι κοινό μυστικό οτι πίσω από κάποιες εκδηλώσεις κρύβονται μικρές τοπικές διαπλοκές. Η κ. Μπιρμπίλη πρέπει να βρει μια ισορροπία ανάμεσα στις πεποιθήσεις της και αυτές των συμβούλων της και στην πραγματικότητα. Μέχρι τώρα έχει επιδείξει εξαιρετικά καλές προθέσεις, αλλά άγνοια του τρόπου που λειτουργεί η αγορά. Η δουλειά των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι να μας λένε τι δεν πρέπει να γίνει· η δική της δουλειά, όμως, είναι να αποφασίζει πώς θα προχωρήσουν ή θα γίνουν νέες επενδύσεις για να πάει η χώρα μπροστά.

(πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Eνας ασφαλής τρόπος να πεθάνουμε... υγιείς! του Πετρου Παπακωνσταντινου

Ο Ρίτσαρντ Νίξον είπε κάποτε ότι, σε καιρούς κρίσης, «είμαστε όλοι με τον Κέινς». Επιβεβαιώνοντας τον αφορισμό κατά το ήμισυ, οι ηγέτες του G8 διοχέτευσαν, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, τεράστια ποσά στις τράπεζες, σε μια άσκηση γενναιόδωρου «Κεϊνσιανισμού για τους πλουσίους», αν και ουδέποτε ανέστειλαν τον επώδυνο νεοφιλελευθερισμό για τους υπολοίπους. Σήμερα, καθώς η παγκόσμια οικονομία εμφανίζει σημάδια αβέβαιης ανάκαμψης, οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού βιάζονται να επιστρέψουν στο «είμαστε όλοι με τον Σουμπέτερ», τον Αυστριακό οικονομολόγο που υμνούσε τη δύναμη της «δημιουργικής καταστροφής», με την οποία ο καπιταλισμός απαλλάσσεται περιοδικά από τα περιττά βάρη.

Χθες, ήταν η ώρα των αναπτυξιακών κινήτρων, σήμερα είναι η ώρα για τη δρακόντεια λιτότητα, ώστε να συμμαζευτούν τα δημόσια οικονομικά, λέει το λάιτ μοτίφ των ημερών. Eπαθλο της δημοσιονομικής εξυγίανσης θα είναι να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών, κάτι που θα φέρει την ποθητή ανάπτυξη, διαβεβαίωνε πρόσφατα ο διευθυντής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ. Τόσο απλά – ή μήπως όχι;

Γεγονός είναι ότι στην Αμερική, η ανάκαμψη δεν σημαίνει τίποτα για 40 εκατομμύρια πενόμενους πολίτες, που συντηρούνται με δημοτικά δελτία διατροφής. Το 21% των παιδιών ηλικίας 6 - 14 ετών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι αναλυτές μιλούν για το αλλόκοτο φαινόμενο της «ανάκαμψης χωρίς θέσεις εργασίας» (jobless recovery): τον Ιούνιο, η Αμερική όχι μόνο δεν αύξησε την απασχόληση, αλλά έχασε άλλες 125.000 θέσεις εργασίας. Το επίσημο ποσοστό ανεργίας ανέρχεται σε 9,5%, ενώ το πραγματικό (αν συνυπολογιστούν οι δραματικά υποαπασχολούμενοι) ξεπερνάει το 17%.

Η παράδοξη αυτή εικόνα αντανακλά την ακήρυκτη «επενδυτική απεργία» των κεφαλαιούχων. Αποτελεί έκφραση ακραίου ανορθολογισμού το γεγονός ότι, πλάι στον «στρατό» της πλεονάζουσας εργατικής δύναμης, βρίσκεται ένα βουνό πλεοναζόντων κεφαλαίων – σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών, κατά τον Νεοϋορκέζο πανεπιστημιακό Ντέιβιντ Χάρβεϊ. Κεφάλαια λιμνάζουν και εργατικοί πληθυσμοί φθείρονται από την ανεργία κι αυτά τα δύο πλεονάσματα δεν μπορούν να συναντηθούν – απλούστατα, διότι οι κάτοχοι κεφαλαίων προτιμούν να «παρκάρουν» τα πλεονάσματά τους στη χρηματιστική κερδοσκοπία από το να ρισκάρουν παραγωγικές επενδύσεις.

Ιδού μια άλλη όψη του σύγχρονου, οικονομικού φρενοκομείου: σύμφωνα με την τελευταία επισκόπηση του ΟΟΣΑ, τη στιγμή που ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία λυγίζουν κάτω από χρέη και ελλείμματα, ο ιδιωτικός τους τομέας εμφανίζει τεράστια πλεονάσματα, ύψους 3 τρισ. (τρισ.!) δολαρίων, κάτι που αντιστοιχεί στο 7% του ΑΕΠ. Η κατάσταση αυτή θυμίζει τον στρατηγό Μακλίλαν, άξιο οργανωτή του περίφημου «Στρατού του Πότομακ», αλλά απρόθυμο να εμπλακεί σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Νοτίων, στον αμερικανικό εμφύλιο. Λέγεται ότι ο Αβραάμ Λίνκολν του έγραψε κάποτε: «Αγαπητέ μου Μακλίλαν, αν δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις τον στρατό σου, θα μπορούσες να μου τον δανείσεις για λίγο»;

Οι σύγχρονες πολιτικές ηγεσίες δεν διανοούνται να μιλήσουν στις οικονομικές ελίτ με τη γλώσσα του προέδρου Λίνκολν. Το αποτέλεσμα είναι να συσσωρεύονται, στον ουρανό της διεθνούς οικονομίας, τα σημάδια ενός δεύτερου κύματος ύφεσης – καχεξία στην αγορά εργασίας, νέα πτώση στην αγορά ακινήτων κ. ά. Σωρεία αναλυτών πιθανολογεί ότι η δρακόντεια λιτότητα, στο πρότυπο του μνημονίου ΔΝΤ - Ε. Ε., απλώς θα επιταχύνει αυτήν την εξέλιξη, παρασύροντας την οικονομία στον φαύλο κύκλο του αποπληθωρισμού και της υπερχρέωσης.

Δείτε, για παράδειγμα, πώς τα πηγαίνουν οι τρεις επιμελέστεροι μαθητές του ΔΝΤ: η πάλαι ποτέ «Κέλτικη Τίγρη», η Ιρλανδία, έχει επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία 13,5% και συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό)... 1.052% (έναντι 163% της Ελλάδας)! Η «Τίγρη της Βαλτικής», η Εσθονία, είδε την οικονομία της να συρρικνώνεται μέσα σε ένα χρόνο κατά 14% και την ανεργία να φτάνει το 16%. Oσο για τη Λεττονία, εδώ η πτώση του ΑΕΠ έφτασε το τρομακτικό 18% και η ανεργία το 23%, δικαιώνοντας τον χαρακτηρισμό της ως «επόμενης Αργεντινής». Oλα δείχνουν ότι οι χώρες που υφίστανται την κατά ΔΝΤ «χημειοθεραπεία» (η έκφραση προέρχεται από τους Financial Times), συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, θα επιβεβαιώσουν την πρόβλεψη του Βέλγου υπουργού Οικονομικών ότι, ακολουθώντας παρόμοιες μεθόδους, στο τέλος «θα πεθάνουμε όλοι... θεραπευμένοι»!

(πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Δέσμιος του Μνημονίου εν μέσω βολών και μέτρων.

Δέσμιος του Μνημονίου εμφανίστηκε ο Αντώνης Σαμαράς και έδωσε το δικό του μείγμα πολιτικής, με συμπληρωματικά μέτρα άμεσης εφαρμογής, αντισταθμιστικά της ύφεσης.

Με το βλέμμα στο φθινόπωρο, οπότε βλέπει διπλές εκλογές, ο Α. Σαμαράς, με τους Αβραμόπουλο, Δήμα, παρουσίασε τις θέσεις της Ν.Δ. για το Μνημόνιο Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στην πρώτη επίσημη παρουσίαση του Οικονομικού Σχεδίου του κόμματός του, άφησε πίσω του τα περί απαλλαγών από αυτό και ξεκαθάρισε: «Θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα». Χρειάστηκε να φθάσει σχεδόν στα μισά της ομιλίας του για να παραδεχθεί ότι «δεχόμαστε μέτρα σαν κι αυτά που λαμβάνονται ήδη, αλλά όχι τέτοιας έντασης. Και τα δεχόμαστε μόνον εφ' όσον συμπληρωθούν ταυτόχρονα με άλλου τύπου μέτρα, που εξουδετερώνουν την ύφεση και τονώνουν την αγορά», υποσχόμενος έξοδο από την κρίση σε 2 χρόνια.

Εξαπέλυσε βολές κατά της κυβέρνησης, καταγγέλλοντάς την για άλλη μια φορά ότι φούσκωσε κατά 3,6% ή 8,8 δισ. ευρώ το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 13,6%. Της καταλόγισε έλλειψη πολιτικής αντίδρασης, καθώς άργησε να λάβει μέτρα, τα οποία είναι διπλάσια των απαιτούμενων καθώς φθάνουν στο 20% του ΑΕΠ, ενώ αρκούσε μόλις 11%.

Ακολουθώντας συνταγή ανάλογη του κυβερνώντος κόμματος, ο κ. Σαμαράς μίλησε για αντισταθμιστικά μέτρα 7,2% του ΑΕΠ, διευκρινίζοντας πως δεν απαιτούνται πρόσθετα μέτρα «αρκεί να εφαρμοστούν όσα ήδη πάρθηκαν, με κάποιες διορθώσεις», στοχεύοντας σε μηδενισμό του ελλείμματος στα τέλη του 2011 και σε χρέος μέχρι 120% του ΑΕΠ! Η πεντάδα των μέτρων που προτείνει η Ν.Δ. αφορούν:

1 Διαρθρωτικά: Ενοποίηση εισπρακτικών μηχανισμών (εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία, πολεοδομίες, νομαρχίες) με κριτήριο ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, συμψηφισμό οφειλών μέσω συστήματος μηνιαίας εκκαθάρισης οφειλών, εσωτερικές μετατάξεις εργαζομένων στο Δημόσιο και αναδιάρθρωση ΟΣΕ, που χρεώνει το Δημόσιο 2 εκατ. ευρώ την ημέρα.

2 Αντισταθμιστικά: Προσωποποιημένη κοστολόγηση δημόσιων νοσοκομείων ανά ασθενή, ηλεκτρονική συνταγογράφηση με παραχώρηση ανάθεσης του έργου, αποκατάσταση μεγάλων επενδύσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και υδροηλεκτρικών, καθώς και ενεργειακή διασύνδεση νησιών.

3 Επανορθωτικά: Οι διορθώσεις σφαλμάτων που έγιναν από τη σημερινή κυβέρνηση αφορούν μέτρα που επανορθώνουν μεγάλες αδικίες ή αστοχίες από τις περικοπές που ήδη έγιναν (όπως αποκατάσταση συντάξεων χαμηλοσυνταξιούχων) και περικοπές που εξουδετερώνουν το δημοσιονομικό αποτέλεσμα, ώστε να μη μεγαλώσει το έλλειμμα (κωδικοί προϋπολογισμού και χτύπημα λαθρεμπορίου).

4 Δημόσια περιουσία: Η αξιοποίησή της αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ, καθώς το μνημόνιο μειώνει το έλλειμμα (με τον λιγότερο αποτελεσματικό τρόπο), αλλά μεγαλώνει το χρέος στο 149% το 2014 (ή 139% με αναθεώρηση ΑΕΠ) έναντι 115% το 2009. Μόνο το πακέτο αυτό στοχεύει στην άντληση 50 δισ. ευρώ από περιουσία συνολικής αξίας 300 δισ. ευρώ, μάλιστα με 5 δισ. ευρώ από άμεση εκμετάλλευση, χωρίς το Δημόσιο να χάσει την κυριότητά τους. Και ως παραδείγματα ανέφερε: 10 δισ. ευρώ από τα ανεκμετάλλευτα 2.058 (επί συνόλου 2.490) ακίνητα των νοσοκομείων και των φορέων Πρόνοιας, τα 175 στρέμματα από το Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παίδων Βούλας (όραμα του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή), τα κτίρια αξίας 12,1 δισ. ευρώ του ΟΣΕ, τα ακίνητα αξίας 272 δισ. της ΚΕΔ και τα κληροδοτήματα. Η αξιοποίησή τους περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τουριστικές κατοικίες για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, αλλά και η αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρινών. Απώτερος στόχος, η μείωση του χρέους κατά 10% ή 30 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια, στο 110% του ΑΕΠ έπειτα από 2 χρόνια αντί 140-150% του ΑΕΠ έπειτα από 4 χρόνια που υπόσχεται η κυβέρνηση.

5 Αναπτυξιακά: Μέτρα που βελτιώνουν το ψυχολογικό κλίμα και υποκινούν την ανάπτυξη. Τα εντοπίζει σε εξόφληση οφειλών του Δημοσίου (με ομόλογα προεξοφληθέντα από χρηματοδοτούσες τράπεζες και αναχρηματοδοτηθέντα από την ΕΚΤ) προς κατασκευαστές, προμηθευτές νοσοκομείων, επιστροφές φόρων σε επιχειρήσεις ιδίως εξαγωγικές και επιχορηγήσεις του αναπτυξιακού νόμου προς ενίσχυση της ρευστότητας. Σ' αυτά συμπεριλαμβάνει την ψήφιση του επενδυτικού νόμου με ισχυρά φορολογικά κίνητρα, την καταπολέμηση του παραεμπορίου, τη μείωση των φόρων (ΦΠΑ, καύσιμα, εισοδήματος) και το χτύπημα της φοροδιαφυγής μετά την απαλλαγή από το Μνημόνιο.
(πηγη Ελευθεροτυπια)

G20: Προτεραιότητα στην ανάπτυξη...

Οι ηγέτες των χωρών της Ομάδας των Είκοσι (G20), οι οποίοι συνεδρίασαν χθες Κυριακή στο Τορόντο, δεσμεύθηκαν να μειώσουν τα ελλείμματα, αλλά καθένας με τον δικό του τρόπο, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν θα θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ανάκαμψη που αρχίζει και αποτελεί προτεραιότητα.

Ενωμένοι για να υποστηρίξουν την ανάπτυξη, αλλά διαιρεμένοι όσον αφορά τον καλύτερο τρόπο για να την ενισχύσουν, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων βρήκαν έτσι μια συναίνεση στο θέμα αυτό που αντιπροσωπεύει το κύριο σημείο τριβής ανάμεσα στους Ευρωπαίους, οι οποίοι θέλουν να μειώσουν το χρέος τους, και τις ΗΠΑ, οι οποίες θέλουν να υποστηρίξουν την κατανάλωση για να ενισχύσουν την οικονομική ανάπτυξη.

Ο Καναδός οικοδεσπότης της διάσκεψης επιθυμούσε να υπάρξει μια δέσμευση σε αριθμούς: να μειωθούν κατά το ήμισυ τα ελλείμματα ως το 2013 και να μειωθεί το δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ πριν από 2016. Ο συμβιβασμός αυτός υπάρχει στην τελική ανακοίνωση της G20, προς μεγάλη ικανοποίηση των Ευρωπαίων.

Τα σχέδια μείωσης των ελλειμμάτων θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε ενδιαφερόμενης χώρας, για να μην θέσουν σε κίνδυνο την οικονομική ανάκαμψη, προστίθεται στο κείμενο.

«Είναι περισσότερο απ' ό,τι περίμενα, είναι μια επιτυχία», εξέφρασε την ικανοποίησή της ενώπιον των δημοσιογράφων η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, η οποία έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα ευρύ σχέδιο λιτότητας για να δώσει το παράδειγμα στους ευρωπαίους εταίρους της.

«Έχουμε επίσης τον όρο 'μείωση του ελλείμματος ευνοϊκή για την ανάπτυξη'», πρόσθεσε η καγκελάριος, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η νέα έννοια είναι το αποτέλεσμα των συζητήσεων με τις ΗΠΑ, οι οποίες ανησυχούν μήπως η υπερβολική λιτότητα στην Ευρώπη πνίξει την ανάπτυξη.

«Εμείς οι Ευρωπαίοι μπορούμε να πούμε ότι ο δρόμος μας βρήκε υποστήριξη», δήλωσε ακόμη η Μέρκελ. «Όλοι οι ηγέτες αναγνωρίζουν ότι η δημοσιονομική σταθεροποίηση δεν είναι αυτοσκοπός», προειδοποίησε πάντως στο τέλος της συνόδου κορυφής ο Καναδός πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ.

Εξάλλου η G20 εγκατέλειψε την ιδέα να υιοθετηθεί με συντονισμένο τρόπο ένας ειδικός φόρος στον τραπεζικό τομέα, αφήνοντας σε κάθε χώρα την επιλογή αν θα τον επιβάλει, όπως επιθυμούν να κάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Βρετανία και η Γερμανία.

Όσο για τη μεταρρύθμιση των κανονιστικών ρυθμίσεων για το χρηματοπιστωτικό τομέα, αυτή βασίζεται κυρίως στην ενίσχυση των κανονισμών για τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών. Όμως θα αποτελέσει περισσότερο αντικείμενο της επόμενης συνόδου κορυφής της G20 το Νοέμβριο στη Σεούλ.

Δέσμευση για μείωση των ελλειμμάτων

Οι ηγέτες της G20 αναφέρουν στην τελική ανακοίνωσή τους ότι προτεραιότητά τους είναι επίσης να ενισχύσουν την παγκόσμια ανάκαμψη και οι ανεπτυγμένες χώρες δεσμεύτηκαν να μειώσουν στο μισό το δημόσιο έλλειμμά τους ως το 2013.

«Η υπ' αριθόν ένα προτεραιότητα της G20 είναι να διαφυλάξει και να ενισχύσει την ανάκαμψη και να θέσει τις βάσεις μιας σταθερής, βιώσιμης και ισορροπημένης ανάπτυξης και να ενισχύσει τα χρηματοπιστωτικά συστήματά μας έναντι των κινδύνων», αναφέρει η Ομάδα των 20 πλούσιων και αναδυόμενων οικονομιών.

«Υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις. Μολονότι η ανάπτυξη επανέρχεται, η ανάκαμψη είναι άνιση και εύθραυστη, η ανεργία σε πολλές χώρες παραμένει σε απαράδεκτα επίπεδα και οι κοινωνικές συνέπειες της κρίσης είναι ακόμη ευρέως αισθητές», υπογράμμισε η G20. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων καλούν «να γίνει περισσότερη πρόοδος για να εξισορροπηθεί η παγκόσμια ζήτηση» ενισχύοντάς την εκεί όπου είναι υπερβολικά ασθενής.

Οι ηγέτες υπογραμμίζουν πάντως τον κίνδυνο του υπερβολικού δημόσιου χρέους. «Οι προηγμένες οικονομίες δεσμεύτηκαν σε δημοσιονομικά προγράμματα που θα μειώσουν τουλάχιστον κατά το ήμισυ τα ελλείμματα ως το 2013 και θα σταθεροποιήσουν ή θα μειώσουν το δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ ως το 2016», αναφέρουν στην τελική ανακοίνωση.

Η υπόσχεση για «φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική σταθεροποίηση» για τις πλούσιες χώρες σηματοδοτεί ένα σημαντικό συμβιβασμό ανάμεσα στις ΗΠΑ, που πίεζαν για περισσότερες δημόσιες δαπάνες, και την Ευρώπη, η οποία έχει ήδη ανακοινώσει μέτρα λιτότητας.

Οι ηγέτες της G20 συμφώνησαν επίσης ότι χώρες με μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, όπως η Κίνα, θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για να ενισχύσουν την κατανάλωση. Οι πλούσιες χώρες υποστηρίζουν πως η Κίνα δυσχεραίνει την έξοδό τους από την ύφεση, ευνοώντας τις εξαγωγές της σε βάρος των εισαγωγών. Η Γερμανία δέχεται παρόμοιες επικρίσεις.

«Οι πλεονασματικές οικονομίες θα αναλάβουν μεταρρυθμίσεις για να μειώσουν την εξάρτησή τους από την εξωτερική ζήτηση και να επικεντρώσουν περισσότερο σε εγχώριες πηγές ανάπτυξης», αναφέρεται στην ανακοίνωση της συνόδου κορυφής. Μολονότι δεν κατονομάζονται χώρες, διπλωμάτες αναφέρουν πως η διάταξη αφορά περισσότερο την Κίνα, η οποία έχει τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα.

Φόρος σε τράπεζες

Εξάλλου, άφησαν σε κάθε χώρα το περιθώριο να επιλέξει ανάμεσα στην επιβολή ενός φόρου στις τράπεζες και σε «άλλες επιλογές» για να μην επωμιστούν τα κράτη το κόστος της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί εξέφρασε την ικανοποίησή του για την αναγνώριση από τη G20 της νομιμότητας του φόρου στις τράπεζες, τον οποίο θέλει να επιβάλει η Γαλλία μαζί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Πολύ ξεκάθαρα, η δυνατότητα να φορολογηθούν οι τράπεζες αναγνωρίζεται ως θεμιτή από την G20», δήλωσε ο Σαρκοζί προς τους δημοσιογράφους.

Περιβάλλον και κλίμα

Οι ηγέτες της G20 υποσχέθηκαν επίσης να συνεργαστούν στενότερα για να προληφθεί μια άλλη πετρελαϊκή καταστροφή όπως αυτή που πλήττει τη νότια ακτή των ΗΠΑ. Είναι ανάγκη να υπάρξει καλύτερη διανομή των πληροφοριών ώστε να προστατευθεί καλύτερα το περιβάλλον και να προληφθούν μελλοντικά δυστυχήματα σε πετρελαϊκές εξέδρες, όπως αυτό που συνέβη στις 20 Απριλίου με την έκρηξη στην πετρελαϊκή εξέδρα Deepwater Horizon της BP στον Κόλπο του Μεξικού, συμφώνησαν οι ηγέτες της G20.

«Αναγνωρίζουμε την ανάγκη να μοιραζόμαστε τις καλύτερες πρακτικές για να προστατεύουμε το θαλάσσιο περιβάλλον, να προλαμβάνουμε ατυχήματα στην εξωχώρια εκμετάλλευση και ανάπτυξη, καθώς και στη μεταφορά, και να αντιμετωπίζουμε τις συνέπειές τους», αναφέρει η G20 στην τελική ανακοίνωση.

Ωστόσο οι ηγέτες της G20 δεν περιέλαβαν στην τελική ανακοίνωσή τους τη δέσμευση να επενδύσουν σε φιλική προς το κλίμα παραγωγή ενέργειας. Προηγούμενα σχέδια της τελικής ανακοίνωσης ανέφεραν ότι τα μέλη της G20 «επαναλαμβάνουμε τη δέσμευσή μας για επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια». Όμως η φράση αυτή απαλείφθηκε από την τελική εκδοχή, η οποία αντ' αυτής επαναλαμβάνει τη «δέσμευση (των ηγετών) για μια πράσινη ανάκαμψη και για βιώσιμη παγκόσμια ανάπτυξη».

Τα μέλη της G20 διαφωνούν έντονα στο ζήτημα του κλίματος. Η ΕΕ και η Ιαπωνία έχουν ήδη δεσμευτεί να κάνουν βαθιές περικοπές στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όμως άλλες ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες διαφωνούν για το ποιος πρέπει να κάνει περικοπές και πόσο μεγάλες.

Επίσης στην τελική ανακοίνωση της συνόδου κορυφής αναφέρεται ότι το Μεξικό θα προεδρεύσει της G20 το 2012. «Θα συνεδριάσουμε το Νοέμβριο του 2011 υπό την προεδρία της Γαλλίας και το 2012 υπό την προεδρία του Μεξικού», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Προσαρμοσμένα σχέδια μείωσης ελλειμμάτων

Τα σχέδια για τη μείωση των ελλειμμάτων θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας, για να μη θέσουν σε κίνδυνο την οικονομική ανάκαμψη, δηλώνουν οι ηγέτες της Ομάδας των Είκοσι (G20) ανεπτυγμένων και αναδυόμενων οικονομιών στο σχέδιο της τελικής ανακοίνωσης της συνόδου κορυφής τους στο Τορόντο.

«Για να είναι βιώσιμη η ανάκαμψη, οφείλουμε να συνεχίσουμε τα υπάρχοντα προγράμματα για την ανάκαμψη και να εργαζόμαστε ταυτοχρόνως για να δημιουργήσουμε τις συνθήκες μιας σταθερής ιδιωτικής ζήτησης», επισημαίνεται στο σχέδιο της τελικής ανακοίνωσης.

«Ταυτοχρόνως τα πρόσφατα γεγονότα υπογραμμίζουν τη σημασία των βιώσιμων δημοσιονομικών και την ανάγκη για τις χώρες μας να φτιάξουν αξιόπιστα προγράμματα δημοσιονομικής βιωσιμότητας, που θα είναι κατάλληλα κατανεμημένα και υπέρ της ανάπτυξης, που θα είναι διαφοροποιημένα και προσαρμοσμένα στις εθνικές καταστάσεις», επισημαίνεται στο κείμενο.

Μεταρρυθμίσεις σε αναδυόμενες οικονομίες

Νωρίτερα, είχε ανακοινωθεί πως η Ομάδα των 20 (G20) θα ζητήσει από τις «αναδυόμενες χώρες με πλεόνασμα» να «αυξήσουν την ευελιξία» της συναλλαγματικής τους ισοτιμίας.

«Οι αναδυόμενες οικονομίες με πλεόνασμα (εμπορικό και κεφαλαίου) θα προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις, προσαρμοσμένες στις εθνικές συνθήκες, για να ενισχύσουν την κοινωνική προστασία, να αυξήσουν τις επενδύσεις στην υποδομή και να βελτιώσουν την ευελιξία της ισοτιμίας τους», αναφέρει το σχέδιο της τελικής ανακοίνωσης.

Αυτή η απόφαση της G20 έρχεται μία εβδομάδα μετά την ανακοίνωση της Τράπεζας της Κίνας ότι έχει σκοπό να αφήσει το νόμισμά της να κινηθεί πιο ελαστικά σε σχέση με το δολάριο.

Αντίδραση Κίνας σε προστατευτισμό

Ο κινέζος πρόεδρος Χου Τζιντάο προειδοποίησε την Κυριακή στο Τορόντο τις πλούσιες και αναδυόμενες χώρες της Ομάδας των Είκοσι (G20) να μην προχωρήσουν σε μια πολύ απότομη διακοπή των πολιτικών ανάκαμψης της οικονομίας και να μην υποκύψουν στην πρόκληση να θέσουν σε ισχύ μέτρα προστατευτισμού.

«Οφείλουμε να ενεργήσουμε προσεκτικά και επαρκώς όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα, το ρυθμό και την ένταση της διακοπής των διαφόρων συνόλων μέτρων ανάκαμψης και να σταθεροποιήσουμε την ορμή της ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας», δήλωσε ο Χου ενώπιον των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της G20.

«Οφείλουμε να πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα για να απορρίψουμε οποιαδήποτε μορφή προστατευτισμού και να αγωνιστούμε και να υποστηρίξουμε χωρίς αμφιβολίες τις ελεύθερες συναλλαγές», προσέθεσε.

Το παρασκήνιο για το φόρο σε τράπεζες

Η Ομάδα των 20 (G20) συμφώνησε να επιτρέψει στις χώρες-μέλη της που το επιθυμούν να επιβάλλουν φόρους στις τράπεζές τους, όμως απέρριψε τις εκκλήσεις για την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, δήλωσαν την Κυριακή, διπλωμάτες από το Τορόντο.

Οι ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ θέλουν οι τράπεζές τους να πληρώσουν για τα μεγάλα πακέτα στήριξης που τους προσφέρθηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Όμως ο Καναδάς και κάποιες αναδυόμενες χώρες, ο τραπεζικός τομέας των οποίων επηρεάστηκε λιγότερο από την κρίση, αντιτίθενται στα αιτήματα για την επιβολή ενός φόρου σε όλες τις χώρες της G20, επειδή φοβούνται ότι θα βλάψει την οικονομία τους.

Οι ηγέτες της G20 σε δείπνο εργασίας χθες (Σάββατο) κατέληξαν σε έναν συμβιβασμό συμφωνώντας ότι, όσες χώρες το επιθυμούν, μπορούν να επιβάλλουν φόρο στις τράπεζες, όμως οι χώρες που δεν το επιθυμούν δεν είναι αναγκασμένες να το κάνουν. Αυτός ο συμβιβασμός ήταν «το περισσότερο που θα μπορούσαμε να επιτύχουμε εδώ», δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ.

Οι ηγέτες ενέκριναν μία ανακοίνωση που αναφέρει ότι «ο χρηματοπιστωτικός τομέας πρέπει να συμβάλλει δίκαια και ουσιαστικά ώστε να πληρώσει για τα όποια βάρη σχετίζονται με κρατικές παρεμβάσεις και αναγνωρίζει ότι υπάρχει μία μεγάλη ποικιλία πολιτικών προσέγγισης προς αυτό το στόχο», δήλωσαν διπλωμάτες.

ΦΟΡΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ,γράφει ο Α.Ανδριανόπουλος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι «φιλολαικοί» τηλεβόες της ελληνικής δημόσιας ζωής κραυγάζουν με αγωνία για την απουσία μέτρων ανάπτυξης από το πακέτο μεταρρυθμίσεων που προωθεί η κυβέρνηση της χώρας. Κι επιμένουν βέβαια, άμεσα η έμμεσα, πως το σχετικό σχέδιο θα πρέπει να περιλαμβάνει απαραίτητα χρηματικά κίνητρα προς τους όποιους μελλοντικούς επενδυτές και σημαντικές δημόσιες δαπάνες. Υπάρχουν μάλιστα και δημοσιογραφούντες καθηγητές που υποστηρίζουν πως είναι αδιανόητο το κράτος να μην χρηματοδοτήσει την οικονομία όταν κάτι τέτοιο έκανε η Βρετανία καθώς και ο Ομπάμα στην Αμερική.

Πέραν του ότι αυτά που κάνει ο Ομπάμα κάθε άλλο παρά σαν ευαγγέλιο οικονομικής πολιτικής μπορούν να θεωρηθούν, τα έργα και οι ημέρες του Εργατικού Πρωθυπουργού κ. Μπράουν στην Βρετανία βούλιαξαν την οικονομία της κοντεύοντας να την οδηγήσουν σε αδιέξοδα παρόμοια με αυτά που αντιμετωπίζει η Ελλάδα!! Ευτυχώς που υπάρχουν και σοβαρές μελέτες και νηφάλιες αντιλήψεις που δείχνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα για τον ορθότερο δρόμο προς την οικονομική ανάκαμψη. Στην εφημερίδα International Herald Tribune, ο David Brooks («Prune and Grow», 11 Ιουνίου 2010) περιγράφει γλαφυρότατα τα αδιέξοδα της κεντρικής κρατικής χρηματοδότησης.

Το πακέτο «ερεθισμού» για την επανεκκίνηση της οικονομίας των ΗΠΑ του κ. Ομπάμα θα στοιχίσει στον κάθε αμερικανό φορολογούμενο κάπου 7.798 Δολ. Και μέχρι τώρα ελάχιστοι εμφανίζονται να έχουν πεισθεί πως θα φέρει αποτελέσματα. Οι καθηγητές John F. Cogan και John B. Taylor του Πανεπιστημίου του Stanford και οι Tobias Cwik και Volker Wieland του Πανεπιστημίου-Goethe της Φρανκφούρτης υποστηρίζουν πως τα μοντέλα υπολογισμού των οικονομολόγων του Λευκού Οίκου είναι αρχαικά. Και πως οι βαριές επιβαρύνσεις της αμερικανικής οικονομίας το πολύ να δημιουργήσουν μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας αντί για τα 3 εκατ. των προβλέψεων του αμερικανού προέδρου.

Ο καθηγητής Edward L. Glaeser του Harvard συνέκρινε τις αλλαγές στα επίπεδα απασχόλησης κάθε διαφορετικής αμερικανικής πολιτείας σε σχέση με τα χρήματα που διατέθηκαν εκεί από το πακέτο ενίσχυσης της οικονομίας. Με εξαίρεση τις (με ελάχιστο πληθυσμό) Πολιτείες Αλάσκα, και Βόρεια και Νότια Ντακότα, η επίδραση υπήρξε ανύπαρκτη. Είναι φανερό, καταλήγουν οι επιστήμονες, πως είναι αδύνατον να διακρίνουμε την οποιαδήποτε σχέση ανάμεσα σε δημοσιονομικές πολιτικές και στην αύξηση της απασχόλησης.

Συνακόλουθα, σε παγκόσμιο επίπεδο, σοβαροί (με έμφαση στο «σοβαροί») πολιτικοί, επιχειρηματίες και ακαδημαικοί δάσκαλοι συμπεραίνουν πως σε περιόδους κρίσης οι όποιες δαπάνες που μεγαλώνουν τα ελλείμματα διογκώνουν τα αδιέξοδα αντί να τα αντιμετωπίζουν. Κυρίως διότι μεγαλώνουν την ανασφάλεια των πολιτών, που διαπιστώνουν ένα πολιτικό σύστημα με χαμένο τον κεντρικό έλεγχο. Ενώ οι μικροεπιχειρηματίες αποφεύγουν τις όποιες πρωτοβουλίες και την πρόσληψη εργαζομένων φοβούμενοι τις εξελίξεις κι αβέβαιοι για το αύριο – κυρίω ς στον τομέα της αύξησης της φορολογίας.

Σε όλο τον κόσμο το ζήτημα είναι η αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας. Κάτι που για να γίνει, προυποθέτει λιγότερο κι όχι περισσότερο κράτος. Το δημόσιο δεν σπρώχνει απλά την οικονομία στην καταστροφή με τα ελλείμματα που έχει συσσωρεύσει. Εμποδίζει επίσης την ανάκαμψη, με τα διοικητικά προσκόμματα που προωθεί και τους παράλογους φόρους που επιβάλλει. Τιμωρώντας αυτούς που παράγουν πλούτο σε όφελος αυτών που παρασιτικά ζούν μέσα η από το κράτος. Και οι οποίοι, αρκετά περίεργα, φωνάζουν περισσότερο και διαμαρτύρονται εντονότερα.

Ο καθηγητής Alberto Alesina του Harvard, μελετώντας την ιστορία της μείωσης του κρατικού χρέους σε ολόκληρο τον κόσμο, διαπίστωσε πως «οι περικοπές δημοσίων δαπανών συνδέθηκαν με συνακόλουθες περιόδους ανάπτυξης κι όχι με στασιμότητα». Οι ηγέτες που τόλμησαν τις περικοπές δαπανών συχνότατα ξανακέρδισαν τις εκλογές. Κάτι που δεν έγινε (δηλ. αποφυγή ύφεσης και πολιτική επιτυχία) όταν η δημοσιονομική πολιτική στηρίχθηκε στους αυξημένους φόρους και στις παρεμβάσεις στην ιδιοκτησία και τον ιδιωτικό τομέα.

Σε άλλη μελέτη, οι Ιταλοί οικονομολόγοι Francesco Giavazzi και Marco Pagano, αναφορικά με την Ιρλανδία και την Δανία της δεκαετίας του 1980, καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα. Κι εκεί «περικοπές δημοσίων οδήγησαν σε υψηλή ανάπτυξη».

Σε αντίθεση λοιπόν με την διεθνή εμπειρία και τα ακαδημαικά πορίσματα, στην Ελλάδα το χρέος επιχειρείται να αντιμετωπισθεί με φόρους κι’ ελάχιστες περικοπές δαπανών. Κάποιοι προφανώς συμβουλεύουν λαθεμένα τον Πρωθυπουργό…